Kerst2009-Vlieland

Met de kerst naar Vlieland

Een lang gekoesterde wens is om tijdens de kerst met de boot naar de wadden te gaan. Dit jaar hebben Albert, Anneke en kids weer een huisje op Vlieland gehuurd, wat voor ons een goed excuus is om met de Why Not naar Vlieland te gaan.

Omdat Hettie geen zin had de hele reis te maken en Jos het erg leuk leek dit wel te doen, besloot ik samen met Jos naar Harlingen te gaan. Hier zou Hettie later opstappen en Jos en Maaike met de auto terug rijden.

Zaterdag 19 december eerst nog wat boodschappen gedaan. Op zoek naar zout om het dek wat ijsvrij te krijgen, maar dat bleek bij de C1000 al weer uitverkocht. Bij de AH gelukkig nog 4 pakken zout kunnen scoren.
De temperatuur lag behoorlijk onder nul. De thermometer in de auto gaf -8,5°C aan! De watertemperatuur was volgens de centrale meldpost +0,8°C. Niet echt een temperatuurtje om in het water te liggen. Dus niet alleen reddingvesten aan, maar ook met een life-lijn aan het schip vastgezet, want wat er ook gebeurt, overboord mogen wij niet. Albert had op zijn schip nog een splinternieuwe zeiloverall gevonden. Deze mocht Jos voor deze tocht wel lenen, wat hij zeer heeft weten te waarderen. Het blijkt heerlijk warm te zitten. Als Albert volgend jaar gaat winterzeilen, mag hij deze vast eens lenen van Jos ;-)

Zonder wind vertrokken wij rond 11:30 uur uit de Blocq van Kuffeler. Nog net op tijd kon Menno ons vanaf de kant nog een goede reis wensen door ons “stelletje gekken!” te noemen.

Na een uurtje trok de wind gelukkig wat aan en konden wij de zeilen hijsen. Grootzeil en de normale fok konden vol uit. Uiteindelijk koersten wij met een lekker Zuid-West windje richting Enkhuizen. Met uitzondering van onze tenen, hebben wij het ondanks de gure, koude wind, niet koud gehad.

De Why Not in de Compagnieshaven

Rond kwart over drie kwamen wij bij de havenlichten van de Krabbegatsluizen. Tot onze grote verbazing lag er behoorlijk wat drijfijs op het water. Eenmaal in de kom aangekomen werden wij toch verrast door een heuze ijslaag op het water. Via de marifoon voor de zekerheid maar nagevraagd of wij geschut konden worden. “Geen probleem, pakt u de stuurboord sluis” was het zakelijke antwoord. Heel voorzichtig, Jos op de punt met de pikhaak het ijs wat breken, komen wij bij de sluis aan. Voor de bakboord sluis lag helemaal een aardige laag ijs, maar vlak voor de stuurboordsluis kregen wij alweer water. Een supersnelle schutting en snel door naar de Companieshaven. Daar aangekomen zien wij dat wij niet de enige gekken zijn om met dit weer op pad te gaan. Op de kop van de Compgnieshaven liggen nog drie schepen met de nederlandse vlag achterop. Het blijken bekenden van elkaar te zijn die op weg zijn naar Terschelling.


De Compagnieshaven in Enkhuizen op maandag 21 december 2009

Wij leggen op de kop van de U-steiger aan. Wel een eind lopen naar de toiletten, maar zo lopen wij het minste risico om ingevroren te raken, want hier is nog wat deining.
’s Avonds komt Hettie Maaike brengen die vanaf Enkhuizen mee wil varen naar Harlingen. Omdat het weer zo slecht is geworden besluit Hettie ook maar aan boord te blijven slapen.

’s Avonds zitten wij met z’n viertjes lekker te eten bij Dikke Mik, wat inmiddels onze halve stamkroeg is geworden.

Zondag 20 december 2009
Wij worden wakker en het is nog steeds guur, koud en veel sneeuw. Het waait ruim 33 knopen; een dikke kracht 7 dus. Wij liggen ingevroren en blijven dus lekker in Enkhuizen liggen.

Later op de ochtend bleek dat toch een van de schepen is vertrokken. Met de moter op vol vermogen redde hij het niet door het ijs te komen, maar met de zeilen bij (en een stevige halve wind) lukte het om door het ijs te breken. “Ieder zijn meug” denk ik bij mezelf en wij stoken de kachel nog wat hoger.

Het weerbericht voor morgen ziet er qua wind iets beter uit, maar het blijft guur en met veel winterse buien. Wij besluiten om morgen te bekijken wat wij doen, maar ik het toch sterk de indruk dat wij in de loop van de week terug zullen varen naar de Blocq van Kuffeler, de thuishaven dus.
Maaike en Jos maken nog een grote sneeuwbal en Hettie vertrekt rond half vier richting Eemnes om nog net voor het donker thuis te kunnen zijn.
Na eerst nog het idee te hebben om aan boord soep en brood te eten, besluiten Jos, Maaike en ik om toch maar een sateetje te eten bij... Dikke Mik. Lekker door het dikke pak sneeuw slenteren wij richting Enkhuizen centrum.

Maandag 21 december 2009
De volgende ochtend lijkt het allemaal wat rustiger te zijn. De wind is gezakt naar een kracht 4-5, het lijkt wat minder koud, maar er worden nog wel winterse buien voorspeld. De buren vertrekken even na 9 uur richting Terschelling. Wij kijken eens naar de lucht, evalueren de weerberichten en besluiten ook door te varen. Het doel wordt Kornwerderzand of, als het een beetje meezit, Harlingen.

Om 10 uur vertrekken wij uit Enkhuizen. We moeten nog wat heen en weer manouvreren om het ijs te breken, maar komen al snel op de plek van waar de buren zijn vertrokken., Daar was het ijs letterlijk en figuurlijk voor ons gebroken.
Het wordt een prachtige tocht met een strak blauwe lucht (!) en een stevige bries recht voor het lapje. Wij besluiten alleen de fok op te houden en koers te zetten naar Kornwerderzand. Wij lopen lekker en komen zo nu en dan boven de 8 knopen met uitschieters naar meer dan 9 knopen, en dat op alleen een fok. Voor ons zien wij de twee schepen die eerder uit Enkhuizen waren vertrokken en nog een derde schip vlak voor ons. Deze lopen wij nog voor Stavoren, binnen 7 kwartier,  voorbij.

Om half twee liggen wij al in de sluis van Kornwerderzand waar wij weer een supersnelle schutting krijgen. Met twee schepen liggen wij in de sluis. Dit schip gaat, net als de andere schepen die wij hebben ontmoet, naar Terschelling, want op Terschelling schijnt het helemaal geweldig te zijn.

Op de Boontjes hebben wij de stroom tegen, maar door een stevige bakstag wind, lopen wij lekker snel. Als wij om 3 uur Harlingen binnen lopen, zien wij de twee schepen die voor ons uit Enkhuizen vertrokken de Pollendam invaren. Ze willen blijkbaar nog door naar Terschelling en zullen daar in het donker aankomen. Ach, je moet er maar zin in hebben.
Wij stoppen na een heerlijke zeildag in Harlingen. De weersvoorspellingen blijken gelukkig niet helemaal te kloppen, want wij hebben geen bui gehad en de hele dag in de zon kunnen zeilen.

Hettie komt met de auto en neemt het stokje van Jos en Maaike over, die met de auto terug zullen gaan.

Dinsdag 22 december 2009
De volgende dag vertrekken Hettie en ik vanuit Harlingen met een redelijk dikke zeemist. Dan is het maar goed dat je een goede plotter hebt en dat je het gebied goed kent. Ook helpt het dat je eventueel de radar aan zou kunnen zetten, maar dat hebben wij niet gedaan. (foei toch) De groene tonnen doemden pas op het laatste moment op; best wel een beetje spannend. Het gele zeilschip dat gelijk met ons uit Harlingen vertrok, is vrij snel uit het zicht verdwenen.
Langzaam maar zeker wordt het zicht iets beter, maar later gevolgd door een gure bui dat het midden houdt tussen regen en natte sneeuw. De wind trekt aan en laat regelmatig een dikke kracht 7 aantekenen. Een gure tocht dus, maar wel erg genieten. Dit is bijna leuker dan een mooie zonnige zomerdag.
Albert en Anneke hadden het idee om ons vanaf het strand van Vlieland te verwelkomen, maar hebben daar vanwege het slechte weer toch maar vanaf gezien. Watjes zijn het ! ;-)
Als alternatief zijn het wel een groot aantal zeehondjes die nieuwsgierig boven water komen om eens te zien wie het in z’n hoofd haald om met dit weer op pad te zijn.
In minder dan 3 uur varen vanaf Harlingen passeren wij de meest oosterlijke punt van Vlieland. Wij zetten de moter aan en stijken de zeilen. Het blijkt erg rustig te zijn in de haven van Vleiland. Er lijken wel twee andere schepen te liggen; later blijken het er wel 3 te zijn. Een 28-footer ligt er al sinds zaterdag. Een grote Bavaria met vier Duitse mannen is ook vanmiddag aangekomen en een “bekende” uit Muiderzand met een mooie Salona 37 ligt er al sinds zondag.

Donderdag 24 december 2009
De nieuwe faciliteiten van Vlieland maken wij voor het eerst mee. Een gedeelte van de toiletten en douches van dames is open. Het ziet er allemaal goed uit, maar volgens ons hadden ze er wat meer van kunnen maken. Het is allemaal erg sobertjes; zeep om je handen te wassen ontbreekt er zelfs, maar geen gemopper, de douches zijn lekker en het is er droog en warm. Het water op de steiger is zelfs voor ons aangesloten, waardoor wij ook weer stromend (koud en warm) water aan boord hebben.
Met de fietsen zijn wij regelmatig op pad. De afstanden op Vlieland zijn gelukkig niet allemaal zo groot, want het is best wel guur buiten.
Vanochtend is de duitse Bavaria weer vertrokken. Wij liggen nu nog samen met de Zilt aan de steiger.
Later op de ochtend met Albert de boodschappen voor de kerst gedaan. Wel makkelijk dat de Spar aan huis bezorgd zodat je niet alles op de fiets mee hoeft te sjouwen. Daarna ben ik nog 3 keer op en neer gelopen naar de dieselpomp. Er ging weer 35 liter diesel in, dus kunnen wij weer even stoken.

Kerstavond in de haven van Vlieland

Vrijdag 25 december 2009

Vandaag komen de kinderen naar Vlieland. De weersvoorspellingen voor vanochtend waren heel slecht met veel sneeuw en gladheid, maar gelukkig blijkt het in de praktijk mee te vallen. De kids hebben zojuist gebeld dat ze op de boot richting Vlieland zitten. Wij gaan ze zo van de boot halen.

Kerstochtend in de haven van Vlieland

 

 

 


Als de kinderen aankomen valt er nog steeds veel neerslag dat het midden houdt tussen regen en sneeuw. Wat is de wintertent dan een uitkomst zeg; de natte zooi hoeft niet mee naar binnen maar kan lekker in de kuip drogen.
Het ontbijt van de kids was erbij ingeschoten en daarom besloten wij dat maar te compenseren met een lunch in de Dinning, het restaurant aan de haven. Kaarten en de Rummikub gingen mee, zodat wij tussen de bedrijven door nog wat spelletjes met elkaar konden doen. Niet veel mensen hadden er last van, want het is nog steeds erg stil in de haven. Terwijl er op Terschelling ruim 120 schepen lijken te liggen, blijft het op Vleiland erg rustig in de haven. Gisteren is er een Halberg Rassy bijgekomen, zodat wij weer met 3 schepen aan de steiger liggen. In het restaturant zijn wij de enige gasten.

Gezellig met kerstboom, -man en kinderen ;-)

Na de lunch nog wat gekaart en geborreld aan boord, voordat wij de spullen bij elkaar hebben geraapt om op de vaste wal van Vlieland in de Steltloper, het huisje van Albert en Anneke, met elkaar van het “kerstdiner” te gaan genieten.
Iedereen had een gerecht klaargemaakt, waar wij van hebben genoten.
Veel plezier hebben wij beleefd aan de avonturen van Stef de Stuntpiloot. Een kinderspel waar volwassenen ook erg veel plezier mee blijken te hebben. Eerst individueel, maar later hebben de volwassenen in teams de strijd met elkaar aangebonden om de kippetjes van de ander weg te tikken. Waar een mens al geen plezier aan kan beleven!
Het was uiteindelijk half twee voordat wij op de fiets de weg naar de jachthaven wisten te vinden. Nu gelukkig met de wind in de rug.

Zaterdag 26 december 2009
De kachel was vannacht uitgegaan waardoor de temperatuur naar een onaangename 6 graden was gedaald. De kachel wist het gelukkig weer snel op een betere temperatuur te krijgen. Na het kerstontbijt hebben wij de jongens weer naar de veerboot gebracht; ze rijden weer terug naar huis om elk op hun eigen manier de rest van de kerstdagen door te brengen. Het is erg slecht weer met veel regen en heel veel wind. Wij kijken naar de weersverwachting en het ziet ernaar uit dat het pas maandag weer beter zal worden. Jammer, want wij hadden morgen graag weer terug gegaan. Morgenochtend maar bekijken wat het wordt..
‘s Avonds een nieuw plan bedacht voor de terugreis. Alles wijst erop dat het morgen een slechte dag zal worden: veel regen en veel wind en nog eens uit de verkeerde (ZW) hoek. Hettie zal morgen met de veerboot terug gaan en wij hebben Paul gevraagd of hij het leuk vind om maandag mee terug te varen.

Zondag 27 december 2009
Het is inderdaad slecht weer. Paul heeft gebeld dat hij wel zin heeft om morgen mee terug te varen naar Harlingen. Hij moet wel om 16:00 uur in Lelystad zijn, maar dat halen wij gemakkelijk. Hettie neemt dus een retourtje, zodat Paul vanavond om 19:00 uur met de pont naar Vlieland komt.
Na een lekker ontbijt heb ik Hettie naar de veerpont gebracht. Bij de kassa werd wel wat vreemd opgekeken dat Hettie om een retourtje vroeg. “Dus echt vanavond met de boot van 19:00 uur weer terug? U weet het zeker?” “Ja mevrouw, dat weet ik zeker” glimlachte Hettie terug.
De fietsen ook meteen maar ingeleverd, dus het werd terug lopen, wat op zich geen probleem is, maar dan moet het niet zo hard gaan regenen. Nadat ik de pont op de havenpier nog heb uitgezwaaid ben ik teruggelopen naar de boot, waar ik mijn broek heb uitgewrongen en daarna te drogen heb gehangen.
Na wat speurwerk blijkt Hettie de auto in Harlingen te hebben gevonden. In de tussentijd heb ik de boot van voor tot achter maar eens uitgemest en schoongemaakt. Ook dat moet eens gebeuren en buiten stormt het en blijft het maar zwaar regenen. Het is maar goed dat en boot meestal waterdicht is ;-)
Maandag vertrekken wij Paul en ik op tij duit Vlieland richting Harlingen. De windvooruitzichten geven aan dat er ‘s morgens nog een klein beetje wind uit het noordoosten komt, maar dat deze al snel af zal zwakken. Van die ochtendwind willen wij graag nog wat meepakken. Nadat wij de haven uit zijn is het eerst nog een stukje tegen een rustig briesje in op de motor. Zodra wij de wind in de zeilen kunnen krijgen gaat de zeilen omhoog en beleven wij het genot van de motor die weer uit mag. Een prachtig zonnetje en een blauwe strakke blauwe lucht begeleiden ons over het wad, richting zee en weer terug het wad op, van de Vliesloot naar de Vliestroom. De wind neemt echter snel af en wij varen pal voor de wind. Het is nog wel even genieten van het weer, maar de wind zakt wel erg in. Eens kijken of het helpt als we de halfwinder opzetten; het scheelt bijna een knoop, maar minder sneller dan 3 knopen door het water halen wij niet meer en dan hebben wij ook nog eens een beetje stroom tegen.
Omdat Albert en Anneke inmiddels met de veerpont uit Vlieland zijn vertrokken besluiten wij de halfwinder nog maar even op te houden voor de foto. Zodra ze ons zijn gepasseerd enwij de koffie op hebben, starten wij de motor en halen wij de zeilen in. Jammer, maar zo schiet het ook niet op. Paul komt op het idee om te gaan Rummikubben, ach waarom ook niet. De kuiptafel opklappen, schoonmaken en voorzichtig zodat de steentjes niet via de open spiegel het water in glijden. De jassen gaan inmiddels uit en zo vermaken wij ons prima in het zonnetje. Wat een verschil met gisteren!
Om kwart voor drie leggen wij aan in de Noorderhaven in Harlingen en gaan wij met de auto naar huis. Morgen weer werken en het weekend de boot maar ophalen.

Woensdag 30 december
De weersverwachting voor het weekend is slecht: het gaat weer vriezen en ze voorspellen schaatsweer. Ik heb besloten een snipperdag op te nemen en de boot maar op te halen. De verwachting is een stevige wind uit het noordoosten; ideaal om vanuit Harlingen naar Enkhuizen of Lelystad te varen. Ik ben gisterenavond met de trein naar Harlingen gegaan, zodat ik vroeg weg kan, hoogwater Harlingen is om 7:30 uur.
Ik neem de eerste brugopening van de prins Hendrikbrug om 9:15 uur. Het wordt iets later omdat de brugwachter zich blijkbaar verslapen heeft, maar even voor half tien draai ik op alleen het fokje de Boontjes op richting Kornwerderzand.
Het gaat lekker snel, ik kom niet meer onder de 7 knopen waardoor ik dus ruim binnen het uur bij Kornwerderzand aankom. Helaas zijn er wat problemen met de brug, zodat ik ruim een half uur moet wachten voordat deze open kan. De kleine kolk is ivm ijsgang gesloten, maar door de grote kolk wordt ik samen met een vissersbootje geschut. Bij het uitvaren laat ik deze voor gaan, wat een gouden greep bleek te zijn. Tussen de havenlichten van de kom ligt nog behoorlijk wat ijs. Het vissersbootje moet er goed gas opzetten om hier doorheen te komen. Ik profiteer daarvan en kan er in de slipstream achteraan. Fokje weer op en gaan. Kijken of ik Lelystad nog kan halen. Het is inmiddels half 12 en Lelystad is nog ong. 35 mijl varen. Bij een gemiddelde van 6 knopen wordt het dus half vijf, bijna donker.
Er staat de constante wind uit het noord-oosten, kracht 5-6. Ik ben alleen en de verwachting is dat de wind nog wat aantrekt, daarom besluit ik het maar bij de fok alleen te houden en het grootzeil niet te hijsen.
Om 12:15 passeer ik Stavoren, dan heb ik ±11 mijl gevaren vanaf Kornwerderzand en lig ik dus lekker op schema.
Bij het Vrouwenzand kom ik plots een behoorlijke hoeveelheid kruiend ijs tegen, geen kleine stukjes, maar echt grote zware stukken ijs. Het lukt me niet helemaal alles te ontwijken. Via de marifoon hoor ik dat schutten bij Enkhuizen niet meer kan ivm ijsgang en de noorderkolk bij Lelystad schijnt ook niet te gebruiken te zijn. Het wordt nog spannend of ik Deko marina nog wel haal. Van Maarten begrijp ik dat er geen ijs in de haven ligt, maar hoe het buiten is weet hij niet te vertellen. Ik hoor verder niets aan meldingen op de marifoon en besluit het er maar op te wagen.
Ik kom de hele dag geen enkel schip tegen, een vreemde ervaring hoor. Het is wel erg genieten. De wind blijft goed staan en ik kom op het log niet onder de 7 knopen. Er zijn lichte buien met regen en sneeuw voorspelt, maar het zou de hele dag verder droog blijven.
Om half vier passeer ik de ondiepte bij Trintelhaven, met een uurtje moet ik in Lelystad kunnen zijn. Aan de ijsvorming op de boeg, met ijspegels aan de zeereling zie ik dat het echt koud is, maar daar heb ik zelf helemaal geen last van. Wel een tijdje erg koude tenen gehad, maar verder geen last van de kou gehad.
Bij het voorbereiden om aan te leggen merk ik dat het voordek nu echt spiegelglad is van de dikke laag ijs die zicht daar heeft gevormd. Dan mag je wel aangelijnd zitten, maar ik moet er toch niet aan denken dat ik overboord ga, want zie maar eens aan boord te komen als je schip met 6-7 knopen gewoon doordendert. Gewoon super voorzichtig doen dus.
Even na half vijf leg ik aan bij Deko marina. Wat zijn dit soort tochten toch mooie kadootjes om te krijgen. Zo in de winter zeilen is misschien nog wel leuker dan in de zomer. De rust, de natuur, de stilte, de ruimte, de wind... jammer dat ik na 45 mijl en 7,5 uur er al weer mee moet stoppen ;-)
Met de woorden die Menno bij het uitzwaaien gebruikte werd ik door Maarten welkom geheten: “Jij bent gek”. Zal dus wel een kern van waarheid inzitten, maar genoten heb ik wel!