2014-Oostzee

Hier zal het verslag van de vakantie naar de Oostzee komen te staan.

Dit jaar kunnen wij nog langer op reis dan normaal omdat ik een soort van sabbatical jaar heb ingelast. Hettie heeft bijna 6 weken vrij en ik ga al een week eerder weg. Start staat gepland voor zaterdag 27 juni om samen met Floris naar de Oostzee te varen. Hettie komt dan samen met Maaike met de auto op 5 juni naar ons toe, waarna Floris en Maaike de volgende dag de auto terug naar nederland zullen nemen. Hettie en ik varen dan door met als doel Bornholm, Kopenhagen en wellicht een stukje Zweden.

Eerst volgt in het kort de reis, daaronder is het complete verslag te lezen.

Op zaterdag 28 juni vertrokken uit de Blocq van Kufflerer met de Why Not, een Elan 333, diepgang 2 mtr

  • Blocq van Kuffeler
  • Kornwerderzand 43NM
  • Vlieland 26 NM
  • Nordeney 93NM
  • Helgoland 48NM
  • Gieselaukanaal 74NM
  • Fehmarnsund 75NM
  • Travemunde 37NM (3 nachten)
  • Wismar 28NM (2 nachten)
  • Rerik 23 NM (3 nachten)
  • Warnemunde 37 NM (1 nacht)
  • Barhöft 50 NM (1 nacht)
  • Stralsund 9,5 NM (1 nacht)
  • Sassnitz 44 NM (1 nacht)
  • Ronne 53 NM (3 nachten)
  • Ystad 38 NM (3 nachten)
  • Falsterbo kanaal 35 NM (1 nacht)
  • Malmö 20 NM (3 nachten)
  • Kopenhagen 18 NM (2 nachten)
  • Rodvig 34 NM (1 nacht)
  • Haarboelle 40 NM (1 nacht)
  • Vordingborg 12 NM (1 nacht)
  • Omo 40 NM (1 nacht)
  • Spodsbjerg 26 NM (1 nacht)
  • Laboe 41 NM (2 nachten)
  • Gieselaukanaal 34 NM (1 nacht)
  • Cuxhaven 35 NM (1 nacht)
  • Nordeney 64 NM (1 nacht)
  • Appingedam 64 NM (1 nacht)
  • Zoutkamp 31 NM (1 nacht)
  • Leeuwarden 30 NM (2 nachten)
  • Grou 32 (!) NM (1 nacht)
  • Lelystad 32 (!) NM (1 nacht)
     

Dag 1 - 28 juni - Blocq van Kuffelere - Kornwerderzand - 7 uur - 42NM
een goede start
Na nog wat laatste inkopen te hebben gedaan gooien wij rond 12:30 uur de trossen los.
Het is rond 12:00 uur HW Harlingen, dus ongunstig om direct door te varen over het wad. Ons doel is daarom Kornwerderzand. Morgen over het wad naar Vleiland.
Hoog aan de wind kunnen wij met prima zeilweer met wind uit NW de slag naar Enkhuizen goed maken. In de sluis komen wij naast de Grand Cru van Wim en Marina te liggen. Ze zijn met de zonen en aanhang vanuit Muiderzand onderweg naar Enkhuizen. Wij varen door naar Kornwerderzand om daar voor de sluis te overnachten. Op het IJsselmeer draait de wind wat te veel naar noord, waardoor wij een paar slagen moeten maken. Geen probleem, wij hebben alle tijd.
In Kornwerderzand aangekoimen doen wij ons tegoed aan een macaronischotel uit de oven. De sluiswachter wordt pissig als hij erachter komt dat er een paar duitse mannen een grote ton vanaf de kade in het water hebben gegooid. Deze is natuurlijk veel te groot en zwaar om hem er met mankracht uit te halen. Dat zal een behoorlijke strop zijn voor de jongens (of de schipper van de platbodem waar ze op varen).
Na een korte wandeling en een borrel in de kuip kijken wij terug op een prima eerste zeildag.

Dag 2 - 29 juni - Kornwerderzand - Vlieland - 6 uur - 27NM
over het wad naar Vlieland
Hoogwater Harlingen is pas na 12:00 uur, dus haast hebben wij niet. Na het ontbijt vertrekken wij door de sluis, de boontjes op richting Harlingen. Direct na de brug hijzen wij de zeilen en met een paar slagen kunnen wij de boontjes in zijn geheel bezeilen. Veel te vroeg arriveren wij in Harlingen en besluiten Harlingen even in te varen en te wachten op de stroom mee naar Vlieland.
Nog voor half 12 vertrekken wij toch maar weer: dan maar even stroom tegen. Op de Pollendam is het nog rustig en hoog aan de wind is de Pollendam bijna te bezeilen. Op de juiste momenten dus een paar korte slagen moeten maken.
Een heerlijke tocht met een prachtig windje over het wad. Wat is zeilen dan mooi. Alleen jammer dat Floris de nieuwsgierige zeehond heeft gemist.
Rond half vier vinden wij een plekje in de jachthaven van Vlieland. Ruim op tijd voor de WK-wedstrijd tegen Mexico.
De wedstrijd hebben wij op een groot scherm bij een restaurant in Vlieland gekeken. Daarna nog een pizza gegeten en in de stromende regen terug naar de haven.

Dag 3 - 30 juni - Vlieland - Nordeney - 13 uur - 94NM
Vroege start met een prima wind, maar zeeziek ;-(
Vandaag willen wij Borkum of Nordeney aandoen. Een beetje afhankelijk van hoe het gaat. Met laatste deKapitein Florus ebstroom vanuit Vlieland richting zee om daar de vloedstroom naar het oosten op te pakken. Dat hield wel in dat wij om 4:30 uur uit de haven vertrokken !
Alles loopt voorspoedig en al snel kunnen wij koers zetten naar het oosten. De overwinning van Nederland op Mexico en niet aan het roer staan zullen wellicht mede oorzaak kunnen zijn van de zeeziekte, maar het ontbijt werd al snel aan de vissen gevoerd. Niet fijn dus.
Een mooie straffe wind uit NNW helpt ons om lekker vaart te maken. Onderweg besluiten wij Borkum over te slaan een door te varen naar Nordeney. Het is zonde om deze wind nu niet te gebruiken.
Rond half zes komen wij moe maar voldaan aan op Nordeney. Maaike stuurt een SMS-je dat ze is ingeloot om een nieuw te bouwen huis op de Torenzicht in Eemnes te kunnen kopen. Super!
Omdat ik me nog steeds niet helemaal lekker, eten wij brood met knakworstjes. Daarna een heerlijke douche genomen en vroeg onder zeil. Morgen willen wij rond 7:30-8:00 uur verder naar Helgoland.

Dag 4 - 1 juli - Nordeney - Helgoland - 7 uur - 48NM
Wisselende wind
Na het ontbijt vertrekken wij even voor acht uur richting Helgoland. Het wordt een beetje puzzelen hoe wij aan de shipping lanes het best over kunnen steken. (ja, haaks, maar waar ;)
De haven van Nordeney uit kunnen wij direct zeile zetten en na een paar korte slagen zetten wij koers over de geul richting zee. Nadat wij de eerste shipping lane over zijn gestoken valt de weg helemaal weg. Er blijft dus niets anders over dan de motor te starten. Na ruim een uur steekt de wind gelukkig weer op en kunnen wij onder zeil verder.
Bij de boei Jade Weser steken wij 2 smalle shipping lanes over en zetten dan weer koers richting Helgoland. De wind is lekker aangetrokken en wij maken goed snelheid. Helgoland komt steeds beter in zicht. Mooi om dat eiland zo midden op zee aan te varen.
Op Helgoland strekken wij de benen en maken een mooie wandeling over het eiland. Er staat inmiddels erg veel wind en is zo boven op de rotsen van Helgoland best spectaculair. Het eiland is zo klein dat je het gemakkelijk rond loopt. Uiteraard nog even wat drank gekocht en terug naar de boot.
Vanavond eten wij Bami met saté.

Dag 5 - 2 juli - Helgoland - Gieselaukanaal - 13,5 uur - 74NM (0 euro)
Vliegend over de Elbe
Vandaag staat de Duitse bocht op het programma. Wij willen de Elbe uiteraard met stroom mee naar binnen dus. Rond een uur of 8 vertrekken moet dan ruim voldoende zijn.
Met een ruime straffe wind (5 bft) en eerst nog wat dreiging van regen, zetten wij koers naar Cuxhaven. Het weer wordt steeds beter en al snel komen de boeien van de vaargeul in zicht. In de buurt van rode boei 8 is de vaargeul al behoorlijk smal geworden. Het is nu ook rustig met zeeschepen en wij besluiten (haaks) over te steken. Alles verloopt soepeltjes.
Ik had Florus beloofd dat wij vandaag de 10 knopen zeesluis van Brunsbuttelop de GPS zouden halen, maar omdat wij iets te vroeg in de monding van de Elbe aankomen, twijfel ik of wij dat nog wel zullen halen. Maar ... als wij Cuxhaven passeren, loopt de snelheid over grond ook snel op. Wij tikken de 10 knopen aan en dat daarna ruim een uur stand houden, heel even zelfs 11 knopen. Vliegend over de Elbe dus.
Bij Brunsbuttel moeten wij het Kielerkanaal op en is het uit met de pret. Wij zien een aantal zeilschepen voor de rechter kolk wachten en steken de Elbe alvast over richting de sluis. Geen zin om de sluis voorbij te varen en dan tegen de stroom terug naar de sluis te varen. Dan zien wij de zeilschepen van de rechter kolk naar de linkerkolk varen. Omdat wij net aankomen, kunnen wij de kolk direct invaren terwijl de andere schepen zich nog even tegen de stroom in moeten worstelen. Samen met de grote zeeschepen worden wij in de grote zeesluis van Brunsbuttel geschut. Het verloopt allemaal erg soepeltjes.
Het is rond 17 uur als wij de sluis uitvaren. Wij besluiten nog een mijl of 24 door te varen naar het Gieselaukanaal, zodat wij morgen niet het hele kanaal af hoeven varen. Het Gieselaukanaal ligt op ong 40km van de totale 100km.
Het eerste stukje kunnen wij nog wat zeilen, maar daarna valt de wind wat in en hebben wij te veel last van de bomen langs het kanaal.
Rond half 10 maken wij vast aan een steiger voor de sluis bij het Gieselaukanaal. We nemen een borrel en eten wat soep met brood. Morgen varen wij de Oostzee op.

Dag 6 - 3 juli - Gieselaukanaal - Fehmarnsund - 11,5 uur - 75NM (10 euro)
De Oostzee
Gieselaukanaal
Even voor acht uur vertrekken wij. Te weinig wind om te zeilen, dus alles op de motor. Als wij bij de sluizen bij Holtenau aankomen, blijken de kleine sluizen niet meer in gebruik te zijn en komen er net 2 grote zeeschepen uit de grote zeesluis.
Mijn oproepen over de marifoon worden niet beantwoord, maar al snel zien wij het rode licht veranderen in wit. Invaren dus maar.
Zodra wij de sluisdeuren passeren, gaat de zoemer hard tekeer. Doen wij iets verkeerd? Nee toch? Maar al snel blijkt dat de sluisdeuren direct weer dicht gaan. Daar liggen wij dan, helemaal alleen in die supergrote zeesluis van Holtenau. Wij voelen ons een beetje Calimero: “Ik is klein en rest is groot”.
Na een geweldig snelle schutting maken wij ons klaar om de zeilen te hijsenAlleen in de sluis van Holtenau. Lekker zeilend over de Oostzee. Wij hebben bedacht dat links om rechts van de brug bij Bisdorf een mooie volgende stop zal zijn. Een mijl of 30 dus nog.
Met heerlijk weer en een lekker windje zetten wij koers naar het oosten. Wij besluiten na de brug rechtsaf te gaan, naar Grossenbrode. Er ligt wel een kleine ondiepte voor de ingang van de haven, maar het lijkt dat wij daar omheen kunnen. Niet dus: zowel links als rechts geprobeerd, maar wij lopen steeds vast. Wij besluiten om naar de overkant te gaan: Fehmarnsund. Hier blijken de ingang en de haven diep genoeg te zijn. Wij rekenen 10 euro af met de baas en nemen een heerlijke douche. Even later komt een vriendelijke havenmeester nog een boek brengen met het overzicht van de duitse jachthavens aan de Oostzee.
Eten hebben wij niet veel meer aan boord en ook weinig zin om nog wat klaar te maken. Op de camping 1 a 2 km verderop schijnt een restaurant te zijn. Wij strekken de bene dus en begeven ons naar de camping. De eerste duitse snitzel van de vakantie smaakt uitstekend!

Dag 7 - 4 juli - Fehmarnsund - Travemunde - 8 uur - 38NM (16,50 euro)
Zon, zon, zon, maar weinig wind
Uit het overzicht van jachthavens rondom Lubeck lijkt het erop dat er in de stad weinig tot geen ruimte is en besluiten wij een haven te zoeken in het hansstadje Travemunde. Daar vandaan kunnen wij daGeen windn eventueel met de trein naar Lubeck.
Na een lekker ontbijt met afbakbroodjes en een eitje vertrekken wij vol goede moed. Het zeil staat al snel en de wind is goed om de geul te volgen. Tot onze verrassing komen ons al aardig  wat zeilschepen tegemoet; ze moeten vanochtend al vroeg op pad zijn gegaan.
De zon laat zich van zijn beste kant zien, mar de wind heeft blijkbaar een vrije dag genomen. Wat hebben wij wat dat betreft veel geluk gehad de afgelopen week, want we hebben de afgelopen 400 mijl bijna allemaal met goede wind kunnen varen.
Echt haast hebben wij niet, dus accepteren wij dat het niet meer zo snel gaat, maar als wij dan echt bijna stil liggen, gaat toch de motor bij en hijsen wij weer netjes de kegel.
Stuurautomaat aan en dan hebben wij mooi de tijd om het dek dan eindelijk eens onder handen te nemen. Met zeer veel zout water komen wij tot 3/4 van het schip. Tussendoor nog even wat gezeild, maar als de wind echt definitief weg lijkt te vallen, ruimen wij de zeilen op, gaat de huik erom en maken wij ons klaar om een geschikte haven te zoeken. De aanloop naar Travemunde ziet er gezellig uit; een echt badplaatsje met veel drukte bij de monding van de rivier.
Wij varen naar Boebs Werft op zoek naar een vrije plek. Als wij even aanleggen op zoek naar een havenmeester is deze niet te vinden, maar wij krijgen hem wel aan de telefoon. Vol! En op mijn vraag welke haven wij het beste kunnen proberen weet hij ons nors te mealleslzit. Dat klinkt niet best.
Wij besluiten door te varen naar de buurman: Marina Baltica. Hier vinden wij al snel een vrije plek en een zeer vriendelijke havenmeester die ons hartelijk welkom heet. Hij waarschuwt ons alleen dat gebruik van toilet en douche erg duur is: €25,60 Grapje: dat is alleen de borg. Maar waarom dan € 25,60 en geen €25? Simpel, dat was 50 DM.
‘s Avonds kijken wij de 2de helft van Duitsland-Frankrijk en feliciteren wij onze oosterburen met de overwinning. “Wij” morgen nog even afrekeken met Costa Rica en dan in de finale tegen Duitsland?

Dag 8 - 5 juli - Travemunde (16,50 euro)
De dames arriveren met de auto en Nederland wint van Costa Rica
Vandaag komen Hettie en Maaike met de auto naar ons toe. Wij besluiten naar Travemunde te lopen, een wandeling van nog geen kwartier.
We lopen wat over de boulevard en drinken een kopje koffie met Apfelstrude.
Als wij het mooie oude stationnetje van Travemunde tegenkomen blijkt dat er ieder uur een trein naar Lubeck vertrekt en er ruim 20 minuten over doet.
De dames laten weten rond 10:30 uur uit Eemnes te zijn vertrokken en direct in de file op de A1 staan.
Tegen 5 uur, laten ze weten in de buurt te zijn, maar willen weten waar wij precies zitten. “Ja, die doodlopende straat wel gewoon inrijden”.
De auto ruimen wij morgen wel uit, dat biedt nog wat meer ruimte op de boot.
Wij gaan aan de borrel en horen natuurlijk uitgebreid het verhaal van Maaike die is ingeloot om wellicht haar eerste eigen huisje te kunnen kopen. Spannend.
In het restaurant op de haven eten wij met z’n viertje en blijven daar ook de wedstrijd tegen Costa Rica kijken. Het blijft 0-0, ook in de verlenging. Diep na middernacht kunnen wij dankzij van Gaal en Tim Krul de felicitaties van onze duitse vrienden in ontvangst nemen. Volgende keer niet meer, klinkt er wel direct bij ;-)

Dag 9 - 6 juli - Travemunde (16,50 euro)
Met de trein naar Lubeck
Rond 8 uur ontbijten wij nog even met z’n viertjes en dan vertrekken Florus en Maaike klokslag 9 uur richting nederland. Onze vakantie gaat metStation Travemunde z’n tweetjes nu echt beginnen en wij liggen al in de Oostzee. Florus, bedankt voor de leuke week.
Wij ruimen nog wat op en lopen door het stadje Travemunde in 20 minuten naar het station. Voor 3 euro pp hebben wij een enkele reis naar Lubeck. Bij de eerste halte zeggen wij nog dat dit minder ver lopen was geweest, maar bij de tweede halte zien wij zelfs onze jachthaven. Dit station is direct achter de haven. Terug een korte wandeling dus.
Lubeck kent een compacte stadskern en wordt omgeven door water. Op het water varen verschillende rondvaartboten, die best druk bezet zijn. Hier en daar wat gezellige terrasjes, veel winkels die op zondag gewoon gesloten zijn, en veel mooie oude huizen en pandjes. Het is gezellig druk in zonnig en warm Lubeck.
Onderweg komen wij een italiaanse restaurantje (Gusto) tegen wat er wel leuk uit zag. We besluiten daar vanavond naar terug te gaan om te eten.
We lopen nog wat langs de waterkant en drinken nog wat in de schaduw op een terrasje, want het is heerlijk weer.
Vroeg op de avond lopen wij terug naar Gusto. Wij waren daar al om 18:00 uur, maar de eerste waren wij niet. Een aantal mensen hadden al gegeten en vertrokken al weer. Toch wel iets anders dan zuid europa. In de achtertuin van het restaurant hebben wij allebei een heerlijk Pappardella gegeten. 
Met de trein weer terug en dus 2 haltes eerder uitgestapt. Dat was een eerste (leuke) echte vakantiedag samen.

Dag 10 - 7 juli - Travemunde - Wismar - 6 uur - 28NM (12,00 euro)
Weer prachtig weer, maar weinig wind
Op ons gemak de boot op orde gemaakt. De voorpunt ligt nu lekker vol met 2 fietsjes, een bijboot, de tassen met kleding, de halfwinder, de high aspect en de zitkussens.
De weersverwachting belooft ons al een paar dagen regen en onweer, maar het blijft gelukkig mooi weer. Voor vanmiddag is weer onweer voorspeld en voor dinsdag en woensdag worden 2 dagen met erg veel regen en onweer voorspeld. Wij willen vandaag niet te ver varen, maar wel een leuke plek zoeken om dinsdag en woensdag te kunnen schuilen voor het slechte weer.
Wij besluiten richting Wismar te varen; een kleine 30 mijl en het lijkt een aardig stadje te zijn.
De zeilen zijn weer snel gehesen, maar erg hard gaat het niet. Niet erg, want het is weer heerlijk weer. We hebben ruime wind, dus even later gaat de halfwinder omhoog en lopen wij weer 6 knopen. Niet voor lang, want de wind valt helemaal in en de motor moet helaas weer aan. Het laatste deel naar Wismar wel weer helemaal kunnen zeilen; eerst met de halfwinder, later met de genua.
Het laatste deel door de “baai” bij Wismar is leuk varen. Wij houden netjes de betonde vaargeul aan, maar daarbuiten is het ook diep genoeg.
In Wismar proberen wij eerst de Alte Hafen, maar dat blijkt niet echt geschikt voor kleinere zeilschepen. Iets terug naar de Westhafen dan maar. Daar aangekomen worden wij door de havenmeester toegeroepen dat het vol is. “Zwei hafens weiter fahren” weet hij nog te melden, maar daarna draait hij zich om.
Wij hebben niet helemaal begrepen wat hij met 2 havens doorvaren heeft bedoeld, maar de enige optie is de Uberseehafen nog. Wij varen langs wat schepen die met aardig wat lawaai worden gelost en komen bij een kleine haven met wat drijvende steigers. Het is er rustig en wij vinden al snel een plek. De herrie van de overslagplaats valt nog mee. In een envelop vullen wij het formulier in, stoppen er 12 euro in en gooien deze in de brievenbus, want een havenmeester is er niet.
Daarna lopen wij Wismar in op zoek naar een winkel, want wij hebben bedacht de Cobb vanavond in te wijden. Nadat wij het leuke stadje door lopen, vinden wij een supermarkt waar wij nog wat inkopen doen. Daarna de Cobb op het tafeltje in de kuip gezet en heerlijk aan de barbeque gegaan. Lekker gegeten in een heerlijke haven. Gelukkig weer geen onweer.
De wintertent zet ik er nog wel even op, want dan hebben wij de komende 2 dagen met de verwactte regen wat meer leefruimte en kunnen wij meer raampjes open laten staan.

Dag 11 - 8 juli - Wismar (12,00 euro)
Een dagje Wismar
De stortregens van vanochtend blijven nog even uit. Het is grijs en miezert soms een beetje maar is meestal droog.
Een mooie ochtend voor een uitgebreid ontbijt en om de achterstand in dit verslag weg te werken. De radio op de achtergrond meldt ons iedere vijf minuten hoe lang het nog duurt voordat de wedstrijd Duitsland-Brazilië begint ;-)
Rond 11 uur, na de koffie, verdwijnt de miezerige regen en besluiten wij het stadje Wismar in te lopen. Het blijkt een mooi stadje te zijn waar de statige en grote herenhuizen opvallen. Wat ons betreft een mooier stadje om te bezoeken dan Lubeck is. Wismar ligt een beetje op een heuvel en kent een compact centrum met leuke straatjes, wat winkelstraatjes, een markt en een watertje dat door het stadje heenloopt.
Het weer is inmiddels erg mooi geworden en wij ‘s middags nog wat meer zien, dus halen wij de fietsjes tevoorschijn. Toch slecht voorbereid op vakantie gegaan, want de bandjes zijn allemaal erg zacht. Het pompje dat wij bij ons hebben helpt niet echt om 4 banden vol lucht te krijgen. Ik besluit met een fietsje op zoek te gaan naar een fietsenmaker, die ik al snel in het centrum weet te vinden. Daar een klein, maar goed fietspompje gekocht en daarmee alle banden opgepompt.
Wij fietsen wat om het centrum heen en ook daar valt het op dat er allemaal grote villa’s staan.
‘s Avonds hebben wij samen met de andere bezoekers verbaast over de gemakkelijke overwinning van Duitsland op Brazilië: een historische 7-1 ! Morgen mag Nederland tegen Argentienië aantreden voor de tweede halve finale.

Dag 12 - 9 juli - Wismar - Rerik - 5,5 uur - 22NM (16,50 euro)
Vastgelopen
De weerberichten spreken nog steeds van kans op onweer in de namiddag, maar de voorspellende waarschuwingen van de afgelopen dagen zijn tot op heden niet uitgekomen. Het weer ziet er verder goed uit en wij willen ook graag weer verder. De wind komt uit het noord-oosten, wat niet ideaal is om richting Rohstock te varen. Er zijn echter een paar mogelijkheden om uit te wijken, dus besluiten wij toch maar te vertrekken.
Wij kunnen direct de zeilen hijsen en met een knik in de schoot vertrekken wij door de vaargeul uit Wismar. Zodra wij het eiland Poel hebben gerond trekt de wind behoorlijk aan en staat pal NO, de richting die wij op moeten.
Al snel besluiten we dat wij daar eigenlijk geen zin in hebben. Het wordt dus een stukje terug varen naar Timmerdorf op het eiland Poel of iets doorvaren naar Rerik. Voor Rerik moeten wij wel eerst een baai van ong 6 mijl invaren, die wij later ook weer terug moeten, maar wij besluiten toch de beschutting te zoeken.
Met de vele ondieptes is het best lastig navigeren en met de wind, die inmiddels behoorlijk is aangetrokken naar een dikke 6, lijkt de baai wel een grotere binnenzee. Wij maken in de baai nog een paar slagen voordat wij de smalle geul richting Rerik indraaien en de zeilen weghalen.
Wij kijken misschien wat te veel op de iPad en toch minder naar de betonning, want wij komen vast te liggen en behoorlijk ook. Niet helemaal zeker waar het diepere water zal zijn doen wij verwoedde pogingen los te komen. Zeil bijzetten om wat heling te creëeren helpt ons eigenlijk alleen maar verder in ondieper water. Met de pikhaak kunnen wij rondom met gemak de bodem prikken!
Juist als er een rondvaartboot vanuit Rerik in de geul onze kant opkomt en wij worden opgelopen door een ander zeilschip, komen wij toch los en kunnen wij vriendelijk zwaaien naar de mensen op de rondvaartboot die waarschijnlijk nooit hebben gemerkt dat wij zojuist 45 minuten vastgelegen hebben.
De betonning laat zien dat de zandbanken naar het oosten zijn geschoven. Weer een lesje dat je niet te veel op de digitale kaarten moet vertrouwen, maar meer op zicht moet varen!
Rerik blijkt een leuk badplaatsje te zijn. Als wij vanuit het jachthaventje de weg oversteken staan wij op het strand van badplaats Rerik en kunnen wij een duik nemen in het ijskoude Oostzee water. Nou ja, een duik;: het is meer een beetje pootje baden, maar wel erg lekker want het is erg warm. De straffe wind biedt maar beperkte afkoeling.
Ondanks het avontuur met vastlopen, zijn wij blij dat wij naar Rerik zijn gegaan. Het blijft erg hard uit de NO hoek waaien. Rond 6 uur wordt het plots druk in de haven; de wekelijkse Mittwoch Regatta. Rerik heeft maar een kleine jachthaven, maar er gaan toch 10 schepen van start voor de wedstrijd. Een uurtje later hebben ze al weer 2 rondjes gevaren en kunnen ze al aan de borrel. Gelukkig varen wij in de Blocq van JKuffeler wat langere wedstrijden.
‘s Avonds zoeken wij een plek om de wedstrijd tegen Argentienië te kijken, maar daar zullen wij het verder niet over hebben: jammer.

Dag 13 - 10 juli - Rerik (16,50 euro)
Een dagje Rerik
Voor vandaag en morgen wordt een straffe Noordoostelijke wind voorspeld; geen weer om verder te gaan. Dat wordt dus in ieder geval één luierdag in “badplaats” Rerik.
Het is best een leuk plaatsje en dankzij het strand gezellig druk. De havenkant wordt momenteel behoorlijk opgeknapt, gisteren zijn de eerste (mooie houten) bankjes neergezet en is men druk bezig een gezellige hoek onder de hoge bomen te creëeren.Zonsondergang Rerik
Vanochtend eerst wat klusjes gedaan zoals olie checken, wierfilter leeggemaakt en nog wat kleine klusjes. Daarna op een terrasje een kopje koffie gedronken en gezellig geluisterd naar een accordeonist en gitarist die niet onverdienstelijk speelden. Daarna nog wat boodschappen gedaan.
Het blijft prachtig weer, alleen jammer van de straffe noordoostelijke wind die ons waarschijnlijk ook morgen nog in Rerik zal houden.
Met deze harde wind hebben wij niet veel zin om op de fiets te stappen. Wij lopen daarom wat rondjes en doen boodschappen in een van de 2 supermarkten van Rerik. Het stadje Rerik is trots op haar status van badplaats, dat het al vanaf begin vorige eeuw heeft. Eerst onder de naam “Alt Gaarz”, later “Ostseebad” om uiteindelijk vanaf 1938 als “Rerik”.
Met vele anderen hebben wij vanavond naar een mooie zonsondergang in de Oostzee gekeken.

Dag 14 - 11 juli - Rerik (16,50 euro)
Nog een dagje Rerik
De straffe Noordoostelijke wind houdt ons nog een dagje in Rerik. Hoewel het maar een klein badplaatsje is, vinden wij het geen straf en het is per slot van rekening heerlijk weer!
‘s Morgens vers brood gehaald en na het ontbijt hebben wij de fietjes tevoorschijn gehaald. Tegen de wind in fietsen wij Rerik uit richting het oosten. Mooie graanvelden in een glooiend landschap geven ons het beeld in Denemarken te zijn. De terugweg kost weinig moeite met de wind in de rug en heuveltje-af gaat het erg gemakkelijk!
Met wat lezen, luieren, kijken naar het jeugdzeilen in en rond de haven komen wij de dag verder door. ‘s Avonds de barbeque aangestoken; toch wel erg makkelijk die Cobb die zich niets aantrekt van de straffe wind die in de kuip staat.

Dag 15 - 12 juli - Rerik - Warnemunde - 7 uur - 37NM (19 euro)
Een mooie zeildag en .... niet vastgelopen !
De wind is wat minder dan de afgelopen dagen. Nog wel steeds noord-oost, maar toch besluiten wij door te gaan. Rerik is een erg leuk plekje, maar om daar nu 4 dagen te blijven, is iets te veel van het goede.
Het geultje terug vanuit Rerik vinden wij extra spannend, goed op de boeien varend, gaat het uitstekend. Na 3 uur varen zijn wij weer bij Rerik aangekomen, maar dan aan de Oostzee kant. Leuk om het nu vanaf die kant te zien, want wij herkennen de verschillende gebouwen van Rerik, maar zien ze nu dus vanaf het water.
Op weg naar Warnemunde, een grote haven met 750 ligplaatsen. En groot is die! Naast jachthaven, blijkt het ook, en vooral, een wellness ort te zijn met een aantal restaurants op het terrein. Niet helemaal onze plek.
‘s Avonds de WK troostfinale tussen Nederland en Brazilië gekeken. Gewonnen! Daarna hoorde ik van Marja dat Rinus en Vivian een gezonde zoon hebben gekregen: Boris, wat een leuke en stoere naam, helemaal super. Na de vakantie gaan wij zeker kennis maken met onze nieuwe stoere neef Boris!

Dag 16 - 13 juli - Warnemunde - Barhöft - 9 uur - 50NM (16,50 euro)
Prachtig gezeild, lange dag en duitsland wereldkamipoen!
De ochtend doen wij rustig aan, want gisteren een lange zeildag achter de rug. In het wellness-ort Warnemunde blijven liggen lijkt ons niets. Dit is nou niet de het type haven waar wij graag willen liggen: te groot en commercieël wat ons betreft. Wij hebben ons even verkeken op de afstand naar de volgende haven. Nadat wij even snel op de havengids hadden gekeken dachten wij dat Prerow en Pringst mogelijke opties waren, niet te ver van Warnemunde. Helaas, beide havens lagen aan de binnenkant in de baai, ongeveer 16 mijl heen en 16 mijl terug; een dagtocht omvaren dus. De enige optie op redelijke afstand lijkt Barhöft te zijn, nog steeds een dikke 45 mijl varen. Het is inmiddels over tienen als wij daar achterkomen. Toch vertrekken; de wind is naar west gedraaid en een dagje extra in Warnemunde lijkt ons niets.
Eerst nog even tanken voor de zekerheid: ruim 24 liter voor iets meer dan 22 uur varen betekent iets meer dan 1 liter per uur. Niet verkeerd dus.
Rond kwart voor elf vertrekken wij richting het eiland Rügen, Barhöft om precies te zijn. Voor ons zien wij in de verte nog een paar zeilschepen, maar achter ons blijft het erg stil. Iedereen moet natuurlijk een kleine 50 mijl varen om bij de eerst volgende haven te komen en vertrekt wel op tijd.
Er ligt een baggerschip met wat tonnen, waar wij netjes omheen varen. De wind is west en wij varen NO, dus de halfwinder kan op. Er staat niet veel wind en deze draait helaas wat te veel naar zuid, zodat het lastig is om de zeilen vol te houden. Toch kunnen wij er redelijk de vaart in houden. Het is ongeveer 20 mijl naar de kop bij Darsser Ort en dan nog 20 mijl pal oost varen naar de ingang van de vaargeul bij Rügen.
Als laatste schip vertrokken uit Warnemunde lopen wij een paar schepen op, zodat wij niet meer de laatste in de rij zijn. Erg druk is het niet. Wij hebben steeds 4-5 schepen voor ons in zicht. Het weer is lekker, wij zitten afwisselend in T-shirt of met een fleece aan aan boord. Het zonnetje laat zich regelmatig zien, maar om ons heen is er ook steeds veel dreiging van regen. Het blijft de gehele weg gelukkig droog.
De wind krimpt gelukkig iets naar zuid-west, zodat we de zeilen wat makkelijker vol kunnen houden. Nadat wij de punt van Darsser Ort voorbij gaan, loopt het lekker met de halfwinder. De maar onnavolgbare “stroom” op de Oostzee hebben wij wat minder tegen en wij lopen regelmatig 9 knopen door het water.
Helaas ruimt de wind weer wat te veel naar west, zodat we de zeilen weer lastig vol kunnen houden. Het is wel een leuke kust om langs te varen.
Bij de vaargeul bij Rügen heeft het wel iets weg van zuid-engeland met half droog liggend stukken wad. Het verschil is dat de invloed van het tij met zijn eb, vloed en stroom hier niet aanwezig is. Het is een mooie kust, maar de spanning over de onzekerheid of de geul wel diep genoeg is zorgt ervoor dat wij daar niet alle aandacht aan geven. De geul blijkt gelukkig geen probleem te zijn.
Als wij de haven aan willen lopen zien wij een aantal schepen voor anker liggen en komt er een schip, dat net voor ons de haven ingelopen is, terug. Wij overwegen om maar direct rechtsomkeer te maken, maar veel opties in de buurt zijn er niet. Toch maar even invaren en dan zien we wel. Het blijkt dat wij drie-dik aan kunnen meren. Daar kiezen wij dan maar voor, want inmiddels staat er weer 50 mijl op het log en vinden wij het mooi geweest.
‘s Avonds weinig gegeten en daarna de WK finale tussen Duitsland en Argentië gekeken. Stiekum had ik Argentië wel willen zien winnen, maar Duitsland flikte het toch weer een paar minuten voordat de 2de verlenging afgelopen was. Wel leuk om dat ook mee te maken.

Dag 17 - 14 juli - Barhöft - Stralsund - 1,5 uur - 9,5NM (19 euro)
Een stukje verder
De dag begint met regen. Een mooie gelegenheid om de achtrstand in dit verslag maar eens weg te werken en een groffe planning te maken voor de komende dagen. Waarschijnlijk blijven wij een dag of 2 rond het eiland Rügen en dan woensdag de oversteek maken naar Bornholm.
We besluiten toch een stukje verder te varen, naar Strasund, vlak bij de brug. Barhöft waar wij nu liggen heeft niet veel te bieden en wij liggen nog 3 dik ook. Even na twalf uur werd het wat lichter en stopte de regen, een mooi moment om los te gooien. Veel wind, maar uit de goede hoek, ZW.
Op de genua, zonder grootzeil varen wij voorzichtig de vaargeul in enblijven deze angstvallig volgen; wij hebben ons lesje bij Rerik wel gehad ;-)
De wind trekt regel+matig aan naar een dikke 6 bft, dus wij gaan lekker snel. Het is maar een klein stukje, dus 1,5 uur later komen wij in de haven van Stralsund aan: hartstikke druk en ze liggen al dubbel. Wij zoeken nog tevergeefs naar een vrij plekje, maar moeten uiteindelijk toch bij een Zweeds schip langszij.
Het is weer een beetje gaan regenen, meer wat miezerig. De weersverwachting voor vanmiddag is weer wat beter en de komende dagen belooft het ook weer mooi weer te worden. De wind blijft nog een dag west en zal dan naar verwachting oostelijk worden. Prima weer dus voor de oversteek naar Bornholm, Denemarken.
De haven in Stralsund ligt dicht tegen het stadje aan. Stralsund is een authentiek hansestadje. In het stadje nemen wij een lichte lunch en wandelen er wat doorheen. Leuke winkelstraatjes en ook veel mooie en oude gebouwen. Vooral het Rathaus is een mooi en imposant gebouw. Daarna nog wat boodschappen gedaan bij de Edeka en aan boord (heerlijk) gegeten.
De brug draait dagelijks om 8:20 en dan pas weer om 12:20; oeps dat wordt morgen dus vroeg om bed uit, want het zal toch zeker 15-20 minuten duren om naar de brug te varen. Morgen waarschijnlijk een dikke 40 mijl naar Sassnitz en dan woensdag met westenwind de oversteek naar Bornholm. Wij hebben er zin in!

Dag 18 - 15 juli - Stralsund - Sassnitz - 10 uur - 44NM (18 euro)
Een mooie zonnige dag, met variable wind
De brug bij Stralsund draait dus om 8:20 uur, dus een (voor ons doen) vroege start van de dag. De sleutel inleveren bij de havenmeester, broodjes kopen, een snel ontbijt en even na 8 uur losgooien. Het is een mooi gezicht als er minstens 30 schepen liggen te wachten voor de brug. Vanaf de andere kant is het lang zo druk niet. Klokslag 8:20 uur gaat de brug open en is het een drukte van jewelste. Direct na de brug zijn wij natuurlijk weer de eerste die de zeilen hijsen en er met een rustig bakstag windje vandoor gaan. Nog even een beetje dreiging van een bui, maar ook veel blauwe lucht. Het wordt een prachtige dag, met misschien iets te weinig wind, maar met de genaker komen wij toch goed vooruit. De zon laat zich steeds vaker zien: het wordt een warme en zonnige dag.
Ons valt op dat men hier lang op zeil door blijft varen, ook als de wind wegvalt. In nederland start iedereen direct de moter, maar hier lijkt dat toch anders te zijn; iedereen blijft toch doorzeilen en maar een enkeling start de moter: vallen wij eindelijk een keer niet op als hartnekkige zeilers ;-)
Rond het eiland Rügen is het erg mooi zeilen. Wij zijn erg blij dat wij niet buitenom zijn gegaan, dit is echt een erg mooi vaargebied.
Zo nu en dan ontkomen ook wij er niet aan om de moter even bij te zetten, maar het overgrote deel van de ruim 40 mijl hebben wij zeilend af kunnen leggen. Het meeste op de genaker. Net als wij het meest oostelijke puntje van Rügen ronde, ruimt de wind plots van ZZW naar NE en later zelfs ZE en dat alles binnen een minuut; vreemde ervaring.
In Saasnitz aangekomen zien wij een grote, nieuwe haven die helaas zo goed al vol ligt. Wij vinden een plaatje in een veeeeel te grote box, maar vinden het wel best. Totdat blijkt dat je hier voor de box betaald en niet voor het schip. Voor 7 euro minder vinden wij 2 boxen verder ook een geschikt plaatsje. Met mankracht het schip dus maar even verleggen, nog een leuke exersitie ook ;-)
‘s Avonds aan de kade een eenvoudig hapje gegeten en via de opvallende loopbrug nog even naar het stadje gelopen, dat een stuk hoger ligt dan de haven. Het stadje is geen Wismar of Stralsund, maar de brug is des te opvallander.
Morgen zullen wij duitsland verlaten en is Bronholm, Denemarken ons doel.

Dag 19 - 16 juli - Sassnitz - Ronne (Bornholm) - 9 uur - 53NM
Prachtige overtocht naar Bornholm
Vandaag maken wij de oversteek van Duitsland naar Bornholm, een eiland dat tussen Zweden en Duitsland inligt, maar bij Denemakren hoort.
Het was al bijna half negen voordat wij wakker werden. Opes, nu even opschieten, want Bornholm is een lange tocht van iets meer dan 50 mijl. Op de haven nog wat verse broodjes gehaald en even checken waar wij water kunnen tanken, want dat is weer op. Gewoon op de steiger is het antwoord van de havenmeester, die de ‘s morgens en ‘s avonds in zijn hok zit om het geld op te strijken maar waar je verder niets aan hebt. Dat bleek ook nu weer, want op de steiger was het water niet eens aangesloten. Van anderen begrepen we dat er 2 steigers verderop op de visserssteiger wel water te vinden is.
Het is rond half tien voordat we hebben gegeten en getankt en wij kunnen vertrekken richting Bornholm, koers 44°.
Het is een beetje heiig en staat niet veel wind en wij maken eerst een korte slag om de krijtrotsen van Rügen heen. De wind is 2 tot 3 bft en komt uit overwegend westelijke richting. Als er maar niet te veel zuid in komt, want voor de wind vaart niet echt lekker. Wij worden op onze wenken bediend, want de wind trekt aan en ruimt iets naar WNW en niet veel laten zelfs naar NNW; tijd om de halfwinder weer op te zetten. Onderweg komen wij het zwarte schip, de veerdienst tussen Bornholm en Rügen tegen, maar verder zijn er geen schepen in zicht. Het wordt frisser en de lucht dreigt wat. Om het zekere voor het onzekere te nemen, trek in mijn zeilpak en laarsen aan. De snelheid zit er met de halfwinder lekker in, maar schepen zijn er niet te zien. Wij zien alleen de krijtrotsen van Rügen nog en verder alleen water. Het weer is inmiddels steeds beter geworden; de blauwe lucht heeft de overhand genomen en het is heerlijk weer geworden. Zo nu en dan zien wij een zeilschip op ons afkomen en de veerdienst naar Bornholm haalt ons ook weer in.
Onderweg passeren wij de 14de oostelijke lengtegraad, zo ver zijn wij met ons schip nog nooit geweest en wij gaan nog een stuk verder oostelijk.
Halverwege de overtocht staat een grote zendmast in zee, al sik me niet vergis een AIS steunzender. Rügen is nog steeds te zien, maar dat geldt niet voor Bornholm.
In de verte zien wij nu toch een zeiltje voor ons en vanuit het westen komen er twee schepen met een spinaker of halfwinder. De wind trekt inmiddels aan naar 4-5 bft en wij vliegen soms over het water waarbij wij regelmatig over de 8 knopen gaan. Een buurman klaagde van de week dat hij op de Oostzee altijd stroom tegen heeft. Daar lijkt het zo nu en dan inderdaad wel op, ook wij hebben nu tussen de 0,5 en 1 knoop stroom tegen.
De wind krimpt wat meer naar west en de halfwinder halen wij weg. Op de genua wordt de snelheid niet veel minder.
Wij krijgen Bornholm in zicht; eerst het oostelijke deel, maar later zien wij de westzijde met Ronne ook opdoemen. De schepen voor ons lijken allebei een andere kant op te varen, en wij beginnen ook even te twijfelen waar wij nu precies moeten zijn. Nog een op de kaart kijken en dan komen wij erachter dat wij iets ten noorden van de grote haveningang moeten zijn. Iets opsteken dus, jammer, want als je onze track bekijkt is het een strakke rechte lijn van Rügen naar Ronne.
Het haventje van Ronne is, in tegenstelling tot wat wij hadden gehoord, niet zo erg groot en ligt echt vol. Wij kunnen ergens op de kop van de steiger nog 3 dik liggen, maar veel keus dus niet. Van onze nieuwe duitse buren horen wij dat dit voor alle haventjes op Bornholm geldt. Je moet er erg vroeg bij zijn om een plekje te kunnen vinden. Ik maak snel nog even een splitter voor de stroom, want de accu’s zijn aardig leeg geraakt. De koelkast moet er hard aan trekken met dit mooie weer en wij hebben de plotter en zowaar de stuurautomaat veel gebruikt.
De Cobb maar weer tevoorschijn gehaald en heerlijk aan boord gebarbequed. Daarna bij de automaat het havengeld betaald en genoten van een heerlijke avond met een prachtie zonsondergang.

Dag 20 - 17 juli - Ronne
Eerste dagje Denemarken in het zonnetje in Ronne
De ontspannen sfeer bevalt ons goed en wij besluiten al vrij snel dat wij hier wel een paar dagen willen blijven. De afgelopen dagen hebben wij best veel gevaren en nu een beetje rustig lijkt ons wel een goed plan. Het idee dat wij in de haventjes lastig zal worden een plekje te vinden trekt ons ook niet.
Vanochtend zagen wij kort achter elkaar een paar boxen vrij komen, waar wij snel gebruik van hebben gemaakt: lekker tussen 4 palen.
De zon schijnt alweer volop en wij besluiten de fietsjes te pakken om eerst maar wat kronen te pinnen en dan eens kijken wat wij zullen doen.
Bij de toerist informatie langs gegaan om te vragen hoe het zit met de mogelijkheid om met de bus het eiland langs te gaan. Voor 85 kronen pp koop je een 10 zone kaartje waarmee je het eiland rond kunt gaan. Ze hebben een aantal mogelijke trips uitgestippeld die je met de bus kunt doen. Wij besluiten om morgen op tijd met de bus trip 2 te gaan doen; naar de rokerij, waterval, ronde kerk en naar de Hammerhus ruïne
Een wandeling door het oude deel van Ronnen gemaakt. Wat een rust straalt het hier uit. Prachtige oude pandjes en de stokrozen vallen op. Heerlijk naar ons zin.
Wat boodschappen gedaan in de supermarkt en op de boot gelunched met verse brood en zalm. Ach, je moet wat ;-)
‘s Middags lekker geluierd en het tweede rif gerepareerd. Deze was een al een paar dagen geleden los geschoten en in de giek verdwenen. Na wat creativieteit heb ik de lijn weer door de giek kunnen krijgen en opnieuw vastgezet.
Daarna de Cobb (wat een aanwinst) voor de 4de keer deze vakantie aangestoken. Een stukje platvis en een worstje. Terwijl de zon weer rood ondergaat genieten wij van weer een mooie avond.

Dag 21 - 18 juli - Ronne
Met de bus Bornholm verkennen
Gisteren hebben wij de buskaartjes al gekocht en vandaag willen wij Noord-Bornholm met de bus verkennen. Bus #4 zal ons naar verschillende bezienswaardigheden brengen; een soort hop-on hop-off bus. De bus vertrekt ieder uur vanuit Ronne rond kwart over het hele uur. Iedere keer als wij uitstappen moeten wij dus een of twee uur later de bus weer zien te nemen. Voor zeven uur zijn wij al wakker. Dat vinden wij vroeg, maar dan is het al behoorlijk druk in de haven. De buren zijn dan zelfs al weer vertrokken.
Wij nemen de bus van kwart over 9 en gaan dan naar de eerste stop: Osterlars, waar wij een zgn round church zullen gaan gekijken, 1 van de 4 die Bornholm rijk is. Als wij daar aankomen zien wij daar een leuk wit rond gebouw staan; dat moet het kerkje dus zijn. Maar ons eerste idee is: wat moeten wij hier een uur lang doen?
Dat viel alles mee. Het blijkt een zeer bijzonder gebouw te zijn dat al ruim meer dan 100 jaar dienst doet als kerk. Entree is 10 kronen (€1,50). Als wij binnen lopen zien wij in het midden van het ronde kerkje weer een rond bouwwerk. Dit wordt in de folder onschreven als oven en daar heeft het inderdaad iets van weg. Het houdt echter in dat eigenlijk niemand vanuit de banken een volledig zicht heeft op het altaar, preekstoel of wat dan ook. Het zicht wordt bijna altijd weggenomen. Heel vreemd, maar ook heel bijzonder. Via een zeer smalle stenen trap zijn er nog 2 verdiepingen te zien. Deze hebben niets met een kerk van doen, maar is wel erg leuk te bekijken. Ook omdat je van daaruit mooi zicht hebt op de omgeving en goed neer kunt kijken op het kerkhof dat rondom de kerk gelegen is. De tuinmannen zijn druk doende om het er spik en span uit te laten zien, want dat ziet het. Daarna het kerkhof nog even over gelopen en het uur was eerder voorbij dan wij dachten. Dit was toch erg de moeite waard!
Terug in de bus naar de volgende stop: Gudhjem, waar een rokerij moet zijn.
Wij worden aan de provinciale weg afgezet en krijgen instructies om naar beneden te lopen. Daar komen wij bij het haventje uit waar het gezellig druk is. Er is van alles te doen en te zien. Natuurlijk de bootjes, die via een erg smalle ingang tussen de rotsen door naar binnen moeten varen, winkeltjes, waaronder veel met glaswerk en ook de rokerij. Voor de rookkamer zit een oudere man rustig op een stoeltje en houdt het vuur in de gaten. Van tijd tot tijd gooit hij wat houtsnippers op een door hem gewenste plek in het vuur. Knap dat hij weet waar, want als het deurtje opengaat zien wij alleen maar heel veel rook, maar kunnen daar niets in onderscheiden. Hij blijkbaar wel, want hij schept de houtsnippers  zeer zelfverzekerd op het vuurtje onder de makrelen.
Het ziet er allemaal erg smaakvol uit en er staat een visbuffet op het menu dat ons wel aanspreekt. Wij besluiten daarom nog wat rond te lopen en hier te lunchen. De bus nemen wij een uurtje later.
Op naar onze volgende stop: the Holy Rocks en de watervallen. Wij lopen eerst naar de Holy Rocks. Het is een mooie rotspartij waar veel mensen op af komen, maar waarom ze nu zo Holy zijn, zijn wij nog niet achter gekomen. Ergens onderin is er ook een spleet te vinden, waar je naar binnen kunt lopen. Een heel erg smalle spleet tussen en onder de rotsen in. Als ik een tiental meters naar binnen gelopen ben, krijg ik het toch een gevoel van claustrofobie en wil er weer snel uit. Ik weet dus niet hoever je hier verder lopen kunt en wat daar nog te vinden is.
Nu op zoek naar de watervallen. Volgens de buschauffeur is het zeker nog 500 meter lopen en dan naar links. Onderweg zien wij een aantal mensen op ons afkomen die allemaal een “oldtimer” kinderwagen duwen. Het blijken er 5 op een rij te zijn. Als ze wat dichterbij komen zien we dat de eerste een jongen is die zijn t-shirt uit heeft getrokken (het is weer prachtig zonnig weer!). Het blijken uiteindelijk alle vijf jonge mannen te zijn. “Wat zullen wij met de vakantie doen”, zullen ze hebben bedacht. “Wandelen door Bornholm”, “maar hoe zit dat dan met de bagage?”, “Rugzakken zijn veel te zwaar joh”, “Nou, dan nemen wij toch alle vijf onze oude kinderwagen, waar wij in gelegen hebben mee en stoppen daar alle bagage in” en daar lopen de boys dan. Wij zwaaien naar ze en steken vrolijk een duim omhoog ”nice” en ze lachen vrolijk terug. Wat een grappig gezicht.
Even later zien wij een parkeerterrein met toiletgebouwen en vermoeden dat de watervallen hier zullen zijn. Wij lopen het bos in, maar beginnen toch te twijfelen of wij hier goed zijn. Niemand te zien, maar in de verte horen wij wel mensen in het bos. Wij moeten iets meer naar rechts.
Uiteindelijk vinden wij een beekje en lopen deze stroomopwaarts af. En daar zien wij inderdaad wat mensen staan bij .... een waterval(letjetjetje). Nee, dat lijkt niet echt op de Niagara watervallen. Er komt wat water van boven naar beneden vallen. Maar goed, het was een leuke wandeling en toch leuk DE watervallen van Bornholm te hebben gezien. Inmiddels is er ruim een uur verstreken en zullen wij dus moeten wachten op een bus van 2 uur later.
De volgende stop is in Allinge, een leuk havenplaatsje. Ook hier weer een klein haventje waar de boten allemaal bij elkaar langszij liggen met een aantal restaurants en leuke winkeltjes erom heen. Er speelt een jazz bandje op het pleintje en het is er gezellig, het doet zelfs een beetje mediteraan aan, die blauwe zee,de temperatuur en de bedrijvigheid rond het havantje. We drinken er wat op het terras bij een restaurantje met het uitzicht op de haven. We moeten de tijd wel in de gaten houden om de bus weer op tijd te hebben naar onze laatste stop dus lopen we rustig naar de halte, maar na een kwartier nog steeds geen bus te bekennen. Laat er net op dat uur geen bus te rijden komen we achter, vervelend nou :-) moeten we weer terug en een terrasje pakken. Als we een uur later toch weer in de bus zitten naar onze laatste stop, merken we dat we het wel een beetje zat beginnen te worden. We hebben al veel van Bornholm gezien en gedaan, maar besluiten toch nog maar even het laatste plaatsje aan te doen dan hebben we de trip echt afmaakt. Het plaatsje Hasle is ook een authentiek dorpje met een haventje. Het is niet zo levendig als de vorige plaatsjes, maar er is in de haven wel meer plek. Berry besluit nog even het havenkantoor in te lopen en scoort nog een gidsje met de havens van Bornholm en een havengids van Denemarken, de laatste de bofkont! Altijd handig en gratis dat is helemaal meegenomen, we hebben nog wel wat weken voor de boeg.

Dag 22 - 19 juli - Ronne - Ystad - 7 uur - 38NM
In het zonnetje naar Zweden
De weersverwachting, of liever gezegd de windverwachting, gooit even wat roet in het eten. Het blijft wel mooi weer, maar de wind zal behoorlijk aantrekken. Wij hadden nog een dag of twee op Bornholm willen blijven, maar er wordt de komende 4-5 dagen erg veel wind rond Bornholm voorspeld. Aan de vast wal bij Zweden wordt er aanzienlijk minder wind verwacht. Dat houdt in dat wij voor de keus staan: nog een klein weekje op Bornholm blijven of vandaag doortrekken naar Zweden. Met pijn in ons hart, want wij hadden graag nog wat langer op Bornholm willen blijven, besluiten wij toch te vertrekken naar Ystad in Zweden.
Snel nog even wat boodschappen gedaan in de supermarkt om de hoek. Fietsjes ingepakt, afwas doen en de boot klaar maken voor vertrek. De verwachting voor vandaag is oost 3-4, maar voor de zekerheid toch maar even een rifje gestoken, want er staat in de haven best een straf windje.
Even na elf uur vertrekken wij; koers 320°. Buiten blijkt er niet zo veel wind te staan en het rifje is er daarom al snel weer uit. Even later zelfs de halfwinder op, maar de wind valt helemaal weg. Jammer, maar het motortje zal ons verder moeten helpen. Het is gelukkig heel mooi weer met een strak blauwe lucht. Zelfs op het water is het warm.
Na een uurtje trekt de wind toch weer aan en kan de motor gelukkig weer uit. Vanaf dat moment kunnen wij heerlijk zeilend naar Zweden. De shipping lane tussen Zweden en Bornholm is best nog druk bevaren, maar deze komen wij ook deze keer weer veilig over ;-)
Het is nog even uitpluizen hoe wij richting de jachthaven kunnen varen, maar ook dat loopt voorspoedig. Vlak voor de haven loopt de ferry van Bornholm ons achterop. Even de vaargeul vrijhouden voor dit aanstromende gevaarte, dus varen wij even langs de vaargeul voordat wij deze achter de ferry oversteken.
De haven van Ystad is een moderne en gezellig aandoende haven. Op het haventerrein vind je niet alleen de bootjesmensen, maar het wordt ook gebruikt door mensen die daar heerlijk zitten, barbequen, picknicken, spelletjes op het veld doen etc. Erg gemoedelijk en zeer ontspannen.
Wij hebben het erg naar ons zin. Wij rekenen 300 zweedse kronen af, 200 kronen liggeld en 100 kronen voor de douche/toiletkaart.
In het zonnetje gaan wij in de kuip aan de borrel met een stokbroodje brie en blijft het nog erg lang warm. Een heerlijke zomeravond.
Wij zijn benieuwd wat Ystad ons morgen zal brengen. Misschien dat wij wel een autootje huren en er een dag of twee Zweden mee onveilig zullen maken.
PS: De weersverwachting voor de komende week blijft trouwens veel mooi weer beloven, maar er zal wel iets meer wind komen.

Dag 23 - 20 juli - Ystad
Ystad
Het is nog steeds geweldig zonnig weer en de wind die wat is aangetrokken zorgt voor een welkome afkoeling. Wij willen vandaag rustig Ystad in ons opnemen, even langs de toerist informatie en wat kronen pinnen, want deze hebben wij nog niet.
Wij beginnen bij de toerist informatie om te kijken wat wij in de omgeving kunnen zien. Ook informeren wij waar wij een auto kunnen huren, want dat is het plan voor morgen. Daarna even pinnen en op een terrasje een lekker kopje koffie gedronken. Daarna zijn wij het stadje doorgelopen. Het is een lieflijk stadje, niet erg groot, maar wel groter dan wij hadden gedacht. Langs de kloostertuinen, die naar later blijkt, ook in ons boekje van bezioenswaardigheden stond vermeld. Verschillende tuintjes zijn er te zien: o.a. groenten- kruiden, rozentuin, appel boomgaard. Als wij een kerk zien willen wij daar altijd even naar binnen, jammer dat deze kerk op slot blijkt te zijn.
Wij lopen via een park nog even naar een van de adressen waar auto’s worden verhuurd, maar deze blijkt op zondag dicht te zijn. Morgenochtend vroeg maar even langs gaan.
Met een omweg lopen wij langs het strand terug naar de haven. Het zonnescherm hangen wij op en lezen en luieren wat aan boord. Het is te warm om uitgebried te koken en daarom doen wij ons tegoed aan een stukje zalm met een koude aardappelsalade.

Dag 24 - 21 juli - Ystad
Zweden by car
Vandaag op zoek naar een auto om er een dagje op uit te gaan in dit deel van Zweden dat Osterlen heet. Het bleek wat lastig een auto te vinden, maar uiteindelijk kunnen wij met onze Renault Clio op pad. Wij vertrekken langs de kust naar het oosten en willen Ales Stenar in Kaseberga bezoeken. Dit is een monument van grote stenen in de vorm van een schip. De stenen staan boven op een berg aan de kust met mooi zicht over de oostzee. Het bijzondere zit hem in de opstelling van de stenen. Op de langste dag is bij zonsopgang 3/4 verlicht en tijdens de korste dag in december is dit precies 1/4. De stenen staan in de vorm van een schip van 69 meter lang en 23 meter breed.
Als wij aankomen zijn wij niet de enige, maar het wordt al snel veel drukker. Als wij weer terug lopen richting het haventje, wordt het echt druk; een echte trekpleister dus. Via het haventje (kunnen wij toch niet laten) lopen wij weer terug naar de parkeerplaats, net even buiten het dorpje.
Het volgende doel is het bos bij Fyledalen, dat schijnt een mooi natuurgebied te zijn. Zodra je van de grotere wegen afkomt, zijn de wegen niet meer geasfalteerd, maar echt slechte wegen zijn het niet, wel erg stoffig. Zo rijden wij dwars door Fyledalen, wat een erg mooi bos is. Doordat er weinig lage begroeiing is, kun je best ver het bos in kijken. Een prachtige rit. Onderweg nog even een stuk door het bos gewandeld.Het is nog steeds mooi weer met een strak blauwe lucht, maar ook veel wind. De kruinen van bomen bewegen mooi met de wind mee.
Buiten het bosrijke gebied kun je heel ver over het glooiende landschap kijken dat vooral uit korenvelden bestaat. Ineens zien wij in de verte 2 herten door de velden springen. Wij kunnen ze heel lang volgen en zijn even angstig als wij ze richting de provinciale weg zien rennen. Er komt ook verkeer aan. Gelukkig gaat het allemaal goed en het is een prachtig gezicht om die springende herten steeds weer even boven het korenveld uit te zien komen en ook steeds weer verdwijen in het hoge gewas. Het duurt nog een hele tijd voordat de herten langzaam uit ons zicht verdwijnen.
Tot slot nog langs 2 grote binnenmeren gereden, waar wij ook nog wat gewandeld hebben.
Onderweg kom je hier niet veel plekken tegen waar je even wat eten of drinken kunt, maar gelukkig hadden wij onze koeltas gevuld meegenomen.
Op de haven hebben wij pas laat in de middag gegeten; een “luner” of zo, geen lunch en geen diner ;-) Daarna nog genoten van een lange zomeravond met de zon in de kuip.

Dag 25 - 22 juli - Ystad - Falsterbo Kanaal - 6 uur - 35NM
Weer een geweldige zeildag
Vanochtend nog even overwogen om een dagje langer in Ystad te blijven, maar wij besluiten toch maar verder te gaan. Eerst de huurauto terug gebracht en nog wat laatste boodschappen gedaan. Rond kwart over elf vertrokken wij vanuit Ystad riching Malmö. Wij willen in de jachthaven aan het eind van het Falsterbo kanaal overnachten en dan morgen verder richting Malmö.
Het is nog steeds geweldig mooi weer. Iets te warm misschien, maar laten wij niet klagen. De wind is nog steeds oost 3-4. Iets te veel achter ons, maar .... nee, wij klagen niet ;.)
Wij vertrekken gelijk met een Beneteau 39 uit Ystad. Nadat wij allebei met een genua en grootzeil vetrekken, komen we er al snel achter dat we de halfwinder beter kunnen gebruiken. Bij de Beneteau gaat deze ook op, terwijl wij experimenteren en de genua ook op laten staan. Met zo’n voordewinds rak gaat dat eigenlijk uitsekend. Veel rustiger dan halfwinder samen met het grootzeil.
Na verloop van tijd passen wij de koers wat aan en is de wind wat meer zuid-oost geworden. Genua naar binnen en het grootzeil weer omhoog. Het weer blijft geweldig en zelfs op het water is het warm. We drinken veel, 3 liter water is snel op.
Wij zien de mensen vanuit de Beneteau foto’s van ons maken, dus ook wij nemen foto’s van hen. Als wij Trelleborg passeren komen er net 2 ferries uitvaren. De TT line herkennen wij nog uit Travemunde, die zal daar wel naartoe varen. Met de tweede ferry, de Stena line, zitten wij precies op ramkoers. Hopen dat ze wat meer gas zullen geven. Maar nee hoor, wij krijgen wat meer wind en de Stena line lijkt geen haast te hebben. Voorlangs gaan doen wij echt niet, dus moeten wij wat manouvreren zodat wij alsnog achterlangs gaan.
Wij komen net iets eerder aan bij het Falsterbo kanaal dan de Beneteau. Op het kanaal spreken wij af dat wij in de jachthaven onze gegevens zullen uitwisselen. Even voor 17:00 uur komen wij bij de brug die elk uur van de dag open gaat, behalve 8:00 en 17:00 uur. Jammer maar helaas, dat wordt dus een uurtje wachten. Ach, weer even tijd om wat bladzijden uit het boek te lezen in een heerlijk zonnetje.
Vanuit het kanaal is onder de brug door de brug tussen Kopenhagen en Malmö al te zien. Het schint de op een na langste vast oeververbinding ter wereld te zijn met een doorvaarthoogte van max 56 meter ! Morgen zullen wij kijken of wij er ook onderdoor kunnen varen ;-)
In de jachthaven komt Peter Malmquist naar ons toe en wisselen wij email adressen uit voor de foto’s.
Wij eten in het restaurant op de haven, genieten van de prachtige zonsondergang en kijken terug op weer een geweldige dag.

Dag 26 - 23 juli - Falsterbo kanaal - Malmo - 4 uur - 20NM
Onder de Oresundbrug naar MalmöOresundbrug
Wat gaat de tijd toch verschrikkelijk snel, want wij zijn inmiddels al weer 2,5 week onderweg! De tijd is voorbij gevlogen! Gelukkig hebben wij nu nog 3 weken ;-)
Het blijft maar geweldig mooi weer. Ook vandaag, volop zon, hier en daar een wolkje en dat is best lekker als de zon zich daar zo nu en dan eventjes achter verschuilt. Vanuit de jachthaven kun je de indrukwekkende Oresundbrug al zien terwijl dat toch ong. 10 mijl verder is. Onderweg blijven wij maar foto’s maken van de brug. Als wij dat in de verte een trein op het onderste deel vVikingschipan de dubbeldeksbrug zien varen, moet die natuurlijk ook op de foto. Jammer dat je er op de foto niets van kunt zien ;-) De doorvaarthoogte van de brug is ong 56 meter, dus het is niet echt problematisch dat deze niet omhoog kan.
Wij hebben een heerlijk windje E tot NE 3-4 en wij schieten lekker op. Vanaf het water is goed te zien hoe de vliegtuigen op het vliegveld van Kopenhagen landen en opstijgen. Het doet ons ook weer denken aan de verschriSkyline van Malmökkelijke ramp met de MH17. Hoewel wij er niet zo veel van mee hebben gekregen dat vandaag een nationale dag van rouw is, hebben wij het er samen veel over. Hoe afschuwelijk en wat zijn mensen toch wreed. Wanneer stoppen mensen eens met die radicale wanideëen?
Vlak voor de brug draait de wind allerlei kanten op en is het continue opletten wat de wind doet. Tot wij onder de imposante brug doorvaren blijven we maar foto’s maken. Dan zien wij verderop een rood/geel zeil van een soort replica van een vikingschip. Ook deze moet natuurlijk even op de foto.
Wij vinden een plaatsje in Dockan Marina, een bijna nieuwe jachthaven in het oude dock bij Malmö. De faciliteiten zijn prima en de prijs van de jachthaven ook: 130 zweedse kronen, nog geen 14 euro, Douche, electa, water zijn inclusief en we kunnen zelfs gebruik maken van de wasmachine en de droger! Dat is toch wat anders dan Vlieland met ruim 26 euro en dan nog eens een euro voor de douche!
Rondon Dockan Marina zijn allemaal nieuwe appartementen gebouwd, een daarvan is de in de oog springende Turning Torso. Een appartementengebouw van 190 meter hoog met daarin 54 woningen. Volgens ons moeten dat wel grote woningen zijn, want wij tellen sowieso al ruim 35 verdiepingen. Het gebouw heeft een draaiing van onder tot boven van 90°, vandaar “Turning Torso”.
Het hele gebied bestaat uit nieuwbouw. Midden tussen de appartementgebouwen in is er een uitgebreid skatepark gebouwd van 2000m². Wij hebben daar vol verbazing een lange tijd staan kijken hoe jong en oud zich vermaken op dit mooie skatepark. Aandoenlijk waren de jongetjes van een jaar of 3 die met papa druk doende waren op de skateboard.

Dag 27 - 24 juli - Malmö
Malmö
Het plan is om vandaag het centrum van Malmö te bezoeken, benieuwd wat dat brengen zal. In de loop van de ochtend vertrekken wij richting centrum. Dit blijkt verrassend dicht te zijn. De brug over en wij staan met ons gezicht naar het station en het centrum. Eerst maar even langs de tourist information, dat direct tegenover het mooie stationgebouw ligt. Het blijkt dat het centrum van Malmö gemakkelijk te belopen is, want heel erg groot is het niet.
Het ziet er wel imposant uit, met mooie statige oude panden en het is er gezellig druk. Onze eerste “grote” stad van de vakantie.
De vele terrasjes en restaurantjes vallen zeker op, want die hebben wij deze vakantie nog niet veel gezien. Malmö blijkt echt een leuke stad te zijn. Een mooi groot stadspark brengt ons enige schaduw, want het is weer heel erg warm. Gel+ukkig staat er ook een stevige bries die ook wat afkoeling biedt.
Op een van de terrasjes genieten wij van de lunch en dan lopen wij via de supermarkt, vlak bij de turning torso, weer terug naar de boot.
Wij hadden het idee om morgen richting Kopenhagen te gaan en daar Jasper en Inge te treffen, maar uiteindelijk besloten om hen naar Malmö te laten komen, want dat is een erg leuk centrum dat wij aan ze willen laten zien.
Wij eten en genieten aan boord van een door Hettie gemaakt risotto. Na 22 uur begint het gelukkig een beetje af te koelen.
Wij realiseren ons vanavond dat de vakantie toch best wel opschiet. Dit weekend gaan wij naar Kopenhagen en daarna hebben wij nog “maar” 16-17 dagen om weer terug te varen. Dan moeten wij niet te veel tijd verspillen met slecht weer, dat wij tot op heden gelukkig nog niet echt hebben gehad. Maar goed, laten daar niet te veel op vooruit lopen.
Vandaag is voor Maaike een belangrijke dag: ze zal haar handtekeing zetten onder het koopcontract van haar eerste huis. In Eemnes wordt op de plek van het oude winkelcentrum nieuwbouw gerealiseerd. Ervan uitgaande dat ze de financiering rond zal krijgen, komt Maaike volgend jaar dus weer in Eemnes wonen. Stoer en spannend!

Dag 28 - 25 juli - Malmö
Bezoek
Vandaag staat toch in het teken van het bezoek van Jasper en Inge. Op weg naar Noorwegen komen ze vanavond langs en blijven dan een nachtje overnachten. De boot dus maar eens lekker opruimen, fietsjes van boord en de bijboot, die wij ook deze vakantie weer hebben meegenomen, maar nog steeds niet hebben gebruikt, gaat op het dek.
Als wij op een terrasje in Malmö genietn van het zonetje en een lekker drankje, maar eens informeren wanneer Jasper en Inge verwachten te arriveren. “Over een kwartiertje” krijgen wij via de SMS te horen. Dus maar snel op de fiets stappen naar de boot.
Daar komen ze aan hoor, een auto vol geladen en 2 mooie nieue mountainbikes achterop. Ziet er allemaal erg stoer uit. Met z’n viertjes op de fiets nog even door Malmö gereden en de laatste boodschappen gedaan voor de barbeque.
‘s Avonds nog even een spelletje gedaan, dat zowaar niet door Jasper is gewonnen en op tijd naar bed. Jasper en Inge willen morgen graag rond 9 uur vertrekken zodat ze Oslo voorbij kunnen rijden.

Dag 29 - 26 juli - Malmö - Kopenhagen - 5 uur - 18NM
Naar Kopenhagen
Vanochtend vroeg opgestaan om nog wat verse spullen voor het ontbijt te halen. Nog even gezellig met z’n viertje van het ontbijt genoten en rond half tien hebben wij Jasper en Inge weer uitgezwaaid en een heel fijne vakantie gewenst. Zelf zijn wij een uurtje later vertrokken, nadat wij de boot weer hadden ingeruimd.
Er staat maar weining wind en dan nog uit het oosten ook, dus erg snel wordt er vandaag niet gevaren. Nog ruim een uur op de motor gevaren, maar verder alles tot kunnen zeilen. Kopenhagen en Malmö liggen erg dicht bij elkaar. Hemelsbreed is het maar een kleine 12 mijl, maar ivm de ondieptes en eilandjes varen wij toch nog 18 mijl: Blocq van Kuffeler naar Enkhuizen zeg maar.
Bijna varen wij Kopenhagen via de meest noordelijke route binnen, maar we zien net op tijd dat de jachten iets zuidelijker aan moeten varen, wat wij natuurlijk ook netjes doen. Via mensen uit zweden hebben wij begrepen dat het erg leuk liggen is in Christianhavn, wat wij daarom ook van plan zijn te doen. Het is even zoeken waar wij precies naar binnen moeten, maar wij varen er toch in een keer heen.
Christianshavn heeft wel iets weg van de grachten van Amsterdam. Wat herenhuizen met een gracht ervoor. Wel behoorlijk breder dan de Amsterdamse grachten, want er liggen aan weerszijde van de gracht schepen. Halverweg de “haven” zien wij plots een vrijde ligplaats met een groen bordje: die is dus voor ons!
Als we eenmaal liggen valt het pas echt op dat het erg druk met bootjes is. Er vaart van alles door de grachten, inclusief de grote hoeveelheid rondvaartboten die Kopenhagen kent. Van normale rondvaartboten tot Opera-rondvaartboten aan toe. Bekijken en bekeken worden is het eigenlijk.
De havenmeester komt aan het begin van de avond langs om 300 deense kronen te incasseren voor 2 nachten (valt dus weer alles mee) en legt uit dat er water en electra is, maar sanitaire voorzieningen zijn er niet. Geen nood natuurlijk, want daar kunnen wij zelf prima in voorzien.
Aan boord voor de 7de keer de Cobb aangestoken en met het uitzicht op de voorbij trekkende schepen en scheepjes hebben wij lekker gegeten.
Het is zaterdagavond en dan merk je dat je in een stad ligt: de hele nacht veel muziek en mensen gehoord, maar na 4 uur werd het toch stil.

Dag 30 - 27 juli - Kopenhagen
Kopenhagen
Vandaag dus een dagje Kopenhagen. Meer dan 20 jaar geleden zijn wij hier voor het laatst geweest en daar kunnen wij ons niet zo heel erg veel meer van herinneren behalve het bezoek aan Tivoli, dat ons nog het meeste bijstaat. Dus na het ontbijt de makkelijke schoenen aangetrokken om Kopenhagen te verkennen. Het is vanuit de haven maar een kwartiertje lopen, dus dat valt alles mee.
Bij de Nyha Havn een drankje gedronken en de belangrijkste plekken bezocht: de Marmorkirken ofwel de Frederikskirken met zijn mooie grote marmeren koepel en de Alexander Newsky wat een russisch orthodoxe kerk is met veel goud op het dak. Natuurlijk ook even langs de paleizen, de Amaliënborg, met de lijfwachten die in tegenstelling tot London, wel spraakzaam zijn. Het is weer een prachtige en warme dag en om af te koelen hebben wij onze voetjes even in de fontijn gehouden. Aan het eind van de dag langs Tivoli gelopen, maar besloten om daar maar niet meer naar binnen te gaan, maar de boot maar op te zoeken om de voeten wat rust te gunnen.

Dag 31 - 28 juli - Kopenhagen - Rodvig - 8 uur - 34NM
Zomer, weinig wind en langzaam weer op de terugweg
Gisteravond hebben wij ons over de planning voor de komende weken gebogen en komen tot de ontdekking dat wij niet al te veel tijd meer hebben voor de terugreis. Het is natuurlijk een ongelooflijke luxe om ruim 6 weken op vakantie te kunnen, maar ook dan vliegt de tijd dus voorbij. Wij hebben nog ruim 2,5 weken te gaan, maar dat hebben wij (als wij rustig aan willen blijven doen) ook hard nodig. 2 nachtjes Kopenhagen is natuurlijk veel te kort, maar dat zal helaas toch de realiteit moeten zijn.
De zomer blijft aanhouden, maar de wind laat het helaas wel afweten. Wij vertrekken dan ook met de huiken over de zeilen, want hebben ons voorbereid op een dagje motoren. Bestemming is Rodvig, dus een zuiderlijke koers en het kleine beetje wind dat wordt voorspeld is noordelijk: dat schiet dus niet op.
Wij verlaten Kopenhagen en maken onderweg nog wat foto’s. Veel verwachten wij niet van de foto’s, want het iwindstils behoorlijk heiïg.
Zodra wij het vliegveld van Kopenhagen en dus de punt om zijn, zien wij zowaar wat rimpeltjes op het water en halen we de huiken toch maar van de zeilen. En ja hoor, zowaar wat wind uit het zuiden (!) met een knoopje of 5-7. Tot onze verbazing hebben wij ook zowaar de stroom een beetje mee. Ruim een halve knoop zelfs, wat een luxe. Zo gaan wij toch zo’n 5-6 knopen richting Rodvig; een mijl of 30-35 varen.
Het blijft heiïg, maar we kunnen zo toch een uurtje of 2 zeilen voordat de wind weer (en nu echt) op raakt.
De kust voor Rodvig is erg mooi. Veel krijtrotsen en boven op de rots staat een kerkje. De punt kunnen wij niet echt kort ronden, want tot ver in zee staan er vissernetten waar je echt omheen moet varen.
Eenmaal in de haven, blijkt het erg druk te zijn. Uiteindelijk vinden wij een plaatsje langszij bij de familie Nooter, blijkt de broer van Kees Nooter uit Enkhuizen te zijn met een mooi Valk kruiser.
Aan boord gegeten en daarna nog even een kort rondje gelopen door Rodvig, wat best een aardig plaatsje blijkt te zijn. Er is zelfs een oud stationnetje, wat tot onze grote verbazing nog gewoon dienst doet. Net nadat wij van het spoor stappen, zien wij de spoorbomen dichtgaan en komt daar gewoon een moderne trein het station in rijden. Grappig hoor.
Maaike stuurt ons een video waarin ze laat zien hoe ze haar auto leeg moet hozen nadat deze was onder gelopen na een heftige regenbui in Amsterdam. Moeilijk voor te stellen als je al 3 weken zomers weer hebt gehad. Ach, die stakkers in nederland ;-)
Helaas, maar morgen gaan wij toch weer verder. Mons Klint staat op het programma: wij zijn heel benieuwd!

Dag 32 - 29 juli - Rodvig - Haarboelle - 7,5 uur - 40NM
Mons Klint
Vandaag staat Mons Klint op het programma. De hoge witte krijtrots op het meest oosterlijke puntje van het eiland Mon. Het blijft zomer en de windverwachting belooft helaas weinig gunstige wind: NNE 2. Nadat wij de fam. Nooter een fijne vakantie hebben gewenst, varen wij voor tien uur al weer uit. Koers 160° richting Mons Klint.
De wind staat inderdaad uit NNE, maar is gelukkig aanzienlijk meer dan voorspelt. Met 3-4bft maken wij lekker snelheid hoewel de fok wel steeds in de luwte van het grootzeil komt. Het is wat minder heiïg dan gisteren en bij het uitvaren uit de haven is de punt van Mons Klint in de verte al wel te onderscheiden.
Een beetje oppassen voor de ondieptes, maar wij proberen toch een beetje onder de kust te komen. Het is indeMons Klintrdaad een indrukwekkend gezicht. De krijtrosten bij Dover zijn mooi, maar deze winnen het zeker. Het is iets wat je gewoon live moet zien, maar toch maken wij erg veel foto’s. Ben benieuwd of het een beetje overkomt.
Als wij de punt voorbij zijn en richting de jachthaven van Klintholm willen varen is het prachtig weer, lekker windje en pas 13:00 uur. Wat doen we? Laten wij maar doorvaren, zo lekker weer en dat geeft ons ook wat meer ruimte tijdens de terugreis. Wij zetten daarom koers, 60°, richting de doorgang tussen de eilanden Mon en Falster in. Hoewel het erop lijkt dat wij que diepgang via de noordelijke ingang naar binnen zouden kunnen, kiezen wij toch voor de zekerheid en varen een stukje om naar de zuidelijke doorvaart.
De wind valt zo nu en dan echt weg, zodat wij zo nu en dan toch de motor maar even starten. Al met al valt het wel mee, want in totaal heben wij vandaag de motor maar een uurtje aan gehad. Het is zalig weer en wij genieten van de prachtige omgeving.
Nadat wij Klintholnm voorbij gevaren zijn, hadden wij het idde om naar Vordingborg te varen, maar bij nader inzien besluiten wij een mijl of 10 eerder te stoppen en het jachthaventje van Haarboelle in te varen. Het is inmiddels 5 uur geweest en wij hebben best zin in een borrel.
‘s Avonds weer van een prachtige zonsondergaang genoten; heel mooi deze keer.

Dag 33 - 30 juli - Haarboelle - Vordingborg - 3 uur - 12NM
Naar de film
De barometer gaf het gisterenochtend al aan en de klappen onweer die wij gisteravond in de verte hoorden dedtypisch deens landschapen ons ook al vermoeden: we hebben vanochtend dan toch wat regen gehad. Erg veel was het niet, maar het is wel behoorlijk bewolkt. De temperatuur is (gelukkig) ook een aantal graden gezakt.
Vandaag staat er maar een kort tochtje op het programma; wij willen graag in Vordingborg kijken. Dat is maar een mijl of 10 hier vandaan. Het wordt wel een spannend tochtje, want wij moeten door ondiep water van ong. 2,4 meter en de haven lijkt niet dieper te zijn dan 2 meter, precies onze diepgang .-(
Er staat een rustig windje uit NNW en zodra wij het haventje uit zijn zetten wij de zeilen. Over het haventje gesproken; Haarboelle is een geweldig leuke plek, rustig ook. Maar ... het is er niet allemaal even schoon. Het sanitair is niet echt oud, maar is volgens ons al maanden niet schoon gemaakt. Hetzelfde geldt voor de douches. Ook de omgeving van het restaurantje, havenkantoor, etc heeft veel last van achterschallig onderhoud en schoonmaak.
Rustig kruisen we wat op richting Vordingborg tot wij plots een paar bruinvissen spotten, een meter of 40 voor de boot komen ze een aantal keer boven water. Als we ze dan al een tijdje niet meer hebben gezien, schrikken wij plots van een vreemd geluid vlak achter de boot. Blijkt er dus weer een bruinvis vlak achter ons adem gehaald te hebben. We zien ze nog een paar keer en dan is het over met de pret. Wij waren al bang dat wij deze keer toch geen bruinvissen zouden zien, maar dat is dus ook goed gekomen. Leuk!
Als wij bij de brug tussen Falster en Seeland aangekomen zijn is de wind er behoorlijk uit en laten wij de zeilen zakken. Op dat moment komt er net een X40 voorbij varen die, over de ondiepte,  richting Vordingborg gaat. Een X40 heeft in ieder geval een diepgang van 2 meter, dus wij volgen hem in zijn kielzog over de ondiepte. De dieptemeter variërt sterk en laat op een gegeven moment 0,1 mtr onder de kiel zien. Spannend dus.
Het gaat gelukkig goed en wij bereiken de haven zonder problemen. In de haven is het wel even zoeken naar een plekje. De eerste vrije boxen blijken allemaal te weinig diepte te bieden, maar uiteindelijk vinden wij een box waar wij de grond wel een beetje schampen, maar dat is geen probleem: wij liggen!
‘s Middags lopen wij naar het (leuke) stadje over de oude ruïnes van een middeleeuws kasteel, waarvan nog een torentje in goede staat verkeerd. Het is er gezellig druk en van alles te doen.
In het stadje zien wij een paar mannen bezig een groot scherm op te hangen. Het lijkt erop dat er een film gedraaid zal worden of iets degelijks. Vanavond maar even kijken.
We doen nog wat boodschappen, drinken wat en lopen dan terug naar de boot. Daar haal ik de spuit van de waterslang uit de watertank. Deze had ik in Kopenhagen aan de slang laten zitten tijdens het vullen en toen is hij van de slang af in de tank gesprongen. Na wat gepruts en gepriegel heb ik hem er weer uit gekregen.
‘s Avonds zijn wij weer naar het stadje gelopen. Even na 8 uur was het al gezellig druk op het pleintje voor het grote scherm. Er zaten al aardig wat mensen op eigen meegenomen klapstoeltjes en tafeltjes met allerlei lekkernij en drankjes. Het bleek dat er om kwart voor tien een openlucht film (in het Deens) gedraaid zal worden. Aan hetzelfde pleintje hebben wij gegeten en zagen het steeds drukker worden. Veel mensen met klapstoeltjes maar ook zitzakken, matrassen (!) en slaapzakken waren populair. Iedereen maakte het zich comfortabel en was in afwachting van de film, net als wij.
Na het eten zijn wij natuurlijk nog even blijven zitten, want ook wij waren benieuwd wat er komen zou. Er was natuurlijk niets van te verstaan, maar het was wel een grappige film over een 100-jarige man die uit het verpleeghuis ontsnapte, per ongeluk in het bezit kwam van de koffer van een tatoe-jongen en daarmee op reis ging. Het bleek dat daar bijna 10 miljoen euro in zat en dat hij op de hielen werd gezeten door de criminele organisatie van de tatoe-jongen. De film hebben wij niet afgekeken, maar het sfeertje hebben wij wel meegekregen: leuk!
Morgen willen wij een stuk westelijker uitkomen, bij voorkeur Omo, maar de wind lijkt ons morgen weinig te helpen. De windverwachting is pal west. We zien wel wat het wordt.

Dag 34 - 31 juli - Vordingborg - Omo - 6 uur - 40NM
Een zeildag
Vandaag staan wij voor de keus wat te doen. De verwachting is wind 4-5 uit het westen, draaiend naar WZW en wij willen naar het westen. Aangezien wij straks geen stress willen hebben om op tijd thuis te zijn en omdat het verder lekker weer is, besluiten wij te vertrekken en onderweg te bekijken waar wij uit zullen komen.
Nog even overleg gehad met de havenmeester wat de beste keuze is: direct rechts af richting de klapbrug of over de ondiepte heen en dan onder de hoge vaste brug (26 mtr) door. De havenmeester weet het wel, natuurlijk oversteken: geen enkel probleem met 2 meter diepgang en sinds kort zijn er zelfs twee tonnen (rood en groen) halverwege neergelegd.
Wij volgen het advies van de expert en steken over. De dieptemeter laat weer grillige getallen zien totdat wij uiteindelijk lange tijd 0 cm onder de kiel hebben, maar we varen nog wel en voelen niets. Blijft wel erg spannend hoor. Zeil naar beneden gehaald en maar voorzichtig op de motor door. Mochten wij dan vast komen te liggen, kunnen we in ieder geval nog wat helling maken met het zeil ;-) Uiteindelijk komen wij in dieper water en worden de zeiltjes weer gehesen.
Er blijkt gelukkig nog wat zuid in de windrichting te zitten, dus kunnen wij aardig koers zetten richting Omo, waar wij eigenlijk graag heen willen. Er komen ons veel schepen tegemoet, maar er gaan maar weinig schepen met ons mee naar het westen.
Het weer is half bewolkt en de zon laat zich regelmatig zien, maar een paar angstig donkere wolken passeren regelmatig voor- en achterlangs. Wij krijgen gelukkig geen regen. Zodra wij Omo goed in zicht hebben, doemt zich weer een angstig donkere wolk op vanuit het zuidwesten. Een mooi gezicht, maar gaan wij deze over heen krijgen of niet. Ja, nee toch niet, of wel, nee, gaat achterlangs. En ja hoor, hij gaat inderdaad achterlangs, maar goed ook, want het was een vieze bui. De wind kregen wij wel. Het varieteert een beetje tussen 4 tot 5 bft met uitschieters naar 6. Jammer dat wij de stroom (weer) eens tegen hebben, toch regelmatig ruim een knoop.
Nog even de ondieptes rondom Omo vermijden en dan de haven in. Het blijkt een allervriendelijkst haventje te zijn. Het eiland Omo is maar klein: 2 x 4 km, maar wel erg mooi. In de haven is maar ruimte voor ong 30 schepen, kleinschalig dus, maar wel erg leuk. Een aantal picknicktafels staan er (natuurlijk) klaar om gebruikt te worden. Het weer is nog steeds erg lekker en wij bedenken dat we de Cobb misschien wel aan kunnen steken, maar hebben niets aan boord. In de haven wordt echter verse vis verkocht, dus dat hebben wij maar gedaan. Op een van de picknicktafels hebben wij daarna heerlijk verse vis van de barbeque gegeten. Verrukkelijk!
Daarna nog even een stuk gewandeld naar een plek waar wij een prachtig uitzicht hadden over het eiland, de oostzee en de haven. Ook nog een aantal keren een haas tegen gekomen. Zodra ze je zien, maken ze zich heel erg klein, maar als je dan echt dichtbij komt, blijken het knoepers van beesten te zijn en kiezen ze met recht het hazenpad. Mooi gezicht.
Vandaag hoorden wij dat ook Thijs de mogelijk heeft een huis in Eemnes te kopen. Morgen spreekt hij met de makelaar. Erg benieuwd wat hij zal doen...

Dag 35 - 1 augustus - Omo - Spodsbjerg - 4,5 uur - 26NM
Omo: kleun maar feun
Nadat wij gisteravond de bredte van het eiland Omo hebben gelopen (2 km) zijn wij vanochtend op de fietsjes gestapt om de lengte van het eiland te doen. Wij hadden geen brood meer, dus dat hebben wij in de “hoofdtad” gehaald bij de enige “supermarkt” die het eiland rijk is. Nog even bij het kerje binnen geweest; een leuk klein knus kerkje. Daarna doorgefietst naar het gele vuurtorentje van Omo. Het is echt een heel klein eiland, maar er rijden toch best wat auto’s.
Omo is een eilandje dat erg leuk is om aan te doen, maar na 1 of 2 dagen heb je het ook wel gezien en dus gaan wij weer verder. Zondag wordt het slecht weer en dan willen wij graag aan het begin van het Kielerkanaal liggen. Vandaag het plan opgevat naar Spodsbjerg te varen, het enige haventje aan de oostkant van Langeland. De wind komt uit ZZW, dus moeten wij pal tegen de wind in. Niet echt een straf in dit geval want het is weer heerlijk weer (vannacht wel even een afkoelingsbuitje gehad trouwens) en er staat een lekker windje, rond 4 bft. Met een paar lange slagen hebben wij van de 17 mijl, wat de afstand hemelsbreed is, ruim 26 mijl gemaakt.
In Spodsbjerg nog even naar de supermarkt gegaan om wat eten in te slaan voor vanavond. Het is de 8ste keer dat de Cobb wordt aangestoken.
Morgen richting Kiel...of wij het willen of, de terugreis is inmiddels toch een beetje begonnen...

Dag 36 - 2 augustus - Spodsbjerg - Laboe - 6,3 uur - 41NM
Laatste dagje op de Oostzee
Vandaag zal het ons laatste dagje op de Oostzee zijn. Met enig weemoed nemen vandaag afscheid van elkaar. Het is weer prachtig weer en de wind lijkt ook vandaag weer onze vriend te zijn. Er wordt een windje 4 uit oost / noord-oost voorspeld. Vol goede moed hijsen wij de zeilen en gaat richting de zuidpunt van Langeland. Voor ons zien wij een groot aantal schepen dezelfde richting opgaan. Als de wind wegvalt en wij uiteindelijk onder de 2 knopen uitkomen, starten we toch de motor maar, het is immers nog ruim 40 mijl varen en wij hebben met Marja en Menno in de buurt van Laboe afgesproken. Marja en Menno gaan vandaag met de camper op vakantie richting Denemarken en maken daar hun eerste stop.
Uiteindelijk hebben wij de motor maar een minuut of tien aan totdat de wind toch weer wat aantrekt. Ook niet veel daarna trekt de wind behoorlijk aan naar 5-6bft en zetten wij een rif in het grootzeil. De stroom staat (natuurlijk) weer flink tegen. Ruim 1 knoop tegenstroom, maar wij gaan gelukkig snel.
Bij de zuidpunt van Langeland gaan alle schepen de Marstal Bocht in richting Aero en zijn wij de enige die koers zetten richting Kiel. Een enkel schip komt ons tegemoet, maar verder is het heel erg stil op het water. De wind en de golven zorgen ervoor dat wij veel snelheid kunnen maken, we meten een pieksnelheid van 10,5 knots door het water surfend over een golf.
Ik vind het altijd lastig varen zonder horizon waar je op richten kunt, dus ben blij als ik op een gegeven moment een puntje aan de horizon zie die precies in de richting van Laboe blijkt te zijn. Dit blijkt inderdaad het torentje te zijn dat op de punt bij Laboe staat; erg handig om op te varen.
Voor Laboe nog wat drukte met grote schepen, maar we gaan steeds netjes voor of achter langs ;-)
Het is prachtig weer en ondanks dat we weer goed hebben gesmeerd met zonnebrand, voelen we allebei dat de zon er goed op staat te branden en bedekken wij onze huid, maar niet omdat het koud is.
Even na 4 uur komen wij in de haven van Laboe. Deze blijkt behoorlijk vol te liggen en een plek in de box lijkt er niet in te zitten. Wij vinden een plekje aan de steiger in de kom tussen een aantal boxen in. Als wij op de steiger stappen, hebben wij een mooi zicht over de Oostzee en de Kieler bocht.
De Oostzee heeft ons een prachtige zeildag geboden ter afscheid; bedankt!
Tegen 7 uur komen Marja en Menno met de camper. Een aantal campings zijn te vinden bij Wendtorf, een dorpje dat een km of 3 verderop ligt. Wij nemen onze fietjes en stappen in de camper in om een plekje te vinden. Dan kunnen wij vanavond onder het genot van een hapje in een restaurantje pal aan zee lekker bijkletsen en daarna op de fiets terug naar de boot.
Het is een gezellige avond geworden en de terugweg op de fiets was gelukkig vooral berg afwaarts ;-)

Dag 37 - 3 augustus - Laboe
Een dagje Laboe
De weersvoorspellingen voor vandaag bestaat uit regen, onweer en hagelbuien. Wij staan op met redelijk weer, maar een buit lijkt er wel aan te komen. Wij hadden broodjes besteld bij de kiosk op de haven en die smaakten heerlijk. Na het ontbijt kwam er dan een buitje, maar veel steldede camper van Marja & Menno deze niet voor.
Voordat Marja en Menno weer doorgaan, hebben wij afgesproken in Laboe een kopje koffie met elkaar te drinken. Daarna zijn wij nog even ingestapt in de camper om met elkaar langs de supermarkt te gaan. Even buiten het dorp Laboe lekkere koffiebroodjes in de camperblijkt een grote Aldi te zitten. Hier hebben we nog even de laatste voorraden ingekocht zodat wij weer even door kunnen. Met een paar zware tassen hebben Marja en Menno ons weer bij de haven afgezegd.
Inmiddels was er ook een box vrij gekomen en hebben wij de Why Not daar in gelegd. Een beetje geluierd en voor het eerst deze vakantie wat aan de boot gepoetst. Aan bakboord is het grootste deel van de opbouw weer gepoetst.
‘s Avonds hebben wij aan het strand bij Ocean 11 lekker gegeten en nog een stukje langs de boulevard gewandeld. Het heerlijke relax-dag.
Vandaag is het voorspelde onweer, hagen, storm en regen gelukkig uitgebleven. Nu maar hopen dat de verwachting voor de komende dagen wel uitkomt, want dat ziet er rustig uit en wij vinden het helemaal niet erg om de Duitse bocht met rustig weer door te gaan.
Als alles loopt zoals wij denken, overnachten wij morgen in het Gisenaukanaal en varen wij dinsdagochtend naar Cuxhaven. Rond 14:00 uur is het HW Cuxhaven en dan willen wij daar ongeveer zijn.
Woensdag kunnen wij dan rond 8:00 uit Cuxhaven vertrekken om het tij zou veel mogelijk mee te hebben. Hopelijk komen wij dan tot Nordeney en kunnen wij donderdag weer rond 8:00 uur vertrekken om vanuit Nordeney weer optimaal van de stroom te kunnen profiteren. We zullen zien hoe het de komende dagen uit zal pakken.

Dag 38 - 4 augustus - Laboe - Gieselaukanaal - 7,5 uur - 34NM
Spektakel op het Kielerkanaal
Vandaag en morgen staat het Kielerkanaal op het programma. hoewel het een mooi kanaal is met veel bomen er omheen, niet het leukste deel van de reis, maar het hoort er nu eenmaal bij.
Wij vertrokken voor 10 uur uit Laboe richting de sluis van Holtenau, slechts 3 mijl varen. Voor de sluis lagen al een groot aantal jachten te wachten voor een schutting. Het duurde even voordat de schutting vanuit het Kielerkanaal de sluis uit kwam en daarna werden eerst er een vrachtschip en daarna een heel groot cruiseschip de sluis in gemanouvreerd. Het cruiseschip was welliswaar erg groot, maar voer ook tergend langzaam de sluis in. Daarna was het de beurt aan de jachtjes. Wij gingen vlak langs het grote cruiseschip, dat natuurlijk vol stond met mensen die naar de kleine jachtjes neerkeken, om daar uiteindelijk vlak voor aan te leggen. Een stuk een dertig jachten hadden alle ruimte tussen die 2 grote jongens die aan stuurboord en bakboord hadden vastgelegd. Het was in ieder geval een groot spektakel, waarbij de mensen op het cruiseschip voor de grap probeerde om de masten aan te raken. Er werden over en weer erg veel foto’s gemaakt.
Nadat wij het sluisgeld hadden afgerekend in de kiosk aan de andere kant van de sluis (bakboord), liep ik terug naar de boot. Vlak voordat ik bij de sluisdeur was, ging de zoemer dat deze al weer open ging. Snel rennen, maar helaas, te laat. Kon ik de hele sluiskolk weer terug lopen naar de andere deur. Nog voordat ik deze deur had bereikt, werd er omgeroepen dat de jachten aan de noordkant (wij dus) direct los moesten gooien. Moet je op je vakantie nog een sprintje trekken ook!
Nadat wij de sluis uitkwamen, kwamen wij maar niet op gang en trilde de boot ook heftig. Er zit behoorlijk wat ruimte in de klapschroef, die nodig aan vervanging toe is, dus niet leuk. Nadat we de boot even in de achteruit hebben gezet en weer opnieuw in de vooruit, was dit euvel gelukkig opgelost. Een opluchting, want dat konden wij niet gebruiken met 100km op de motor in het vooruitzicht. Die nieuwe klapschroef moet er deze winter dus echt komen.
Onderweg valt het op dat er erg veel mensen aan de kant van het kanaal staan en allemaal gewapend met een fototoestel. Ze blijken allemaal te wachten op het cruiseschip, wat achter ons de sluis uitgekomen is. Pas bij Rendsburg, op ongeveer 1/3 van het kanaal, komt het cruiseschip ons pas inhalen. Weer tergend langzaam. De lichten voor ons staat op 3 x rood en dus moeten wij even wachten. Langzaam komt de Seabourn Quest ons voorbij. Juist op dat moment komt er ook een loodsboot bij de Seabourn Quest langzij en zet daar twee mensen af. Mooi om dat allemaal van dichtbij mee te maken. De gasten op het cruiseschip staan met verrekijkers, iPad’s en fototoestellen in de aanslag naar ons te kijken, terwijl wij ons staan te vergapen op het cruiseschip en de mensen die daarop zitten. Aan beide oevers van het Kielerkanaal is het nog steeds erg druk met mensen die hier blijkbaar ook op af gekomen zijn. Zo blijkt een tochtje over het kanaal toch nog leuk te kunnen worden;-)
Tegen 6 uur komen wij bij de ingang van het Giselaukanaal, waar wij zullen overnachten. Daar zijn verder geen faciliteiten en hebben wij ons voorbereid op een 9de barbeque deze vakantie.
Op dit heerlijk rustige plekje genieten wij van de zoveelste lekkere zomeravond. Het is een voorrecht dit mee te kunnen maken!

Dag 39 - 5 augustus - Gieselaukanaal - Cuxhaven - 6,5 uur - 35NM
Precies op tijd
Vanochtend op tijd vertrokken omdat je nooit precies weet hoe lang de schutting van de sluis bij Brunsbuttel zal duren. Wij moeten in ieder geval voor 15:00 uur in Cuxhaven zijn, willen wij daar de stroom niet tegen hebben (en dat willen wij niet). Snel aankleden en rond 7:30 uur gooien wij de trossen los. Ontbijten doen wij wel tijdens het varen op het Kielerkanaal. We moeten nog 40 km, zo’n kleine 23 mijl, tot de sluis van Brunsbuttel. Daar zullen wij ongeveer 4 uur over doen.
Als wij de sluis in zicht krijgen zien wij met de verrekijker dat de rechter kolk open staat en er een aantal zeilschepen in varen. Voor ons varen nog wat jachten, maar het volgende jacht achter ons ligt op grote afstand. Misschien dat wij net geluk hebben en wachten ze nog op ons. maar wij hebben nog aardig wat tijd nodig voordat wij bij de sluis zullen zijn. Net even een beetje meer gas geven in de hoop dat het nog lukt. Het jacht direct voor ons haakt af en duikte de jachthaven in. Jammer, want die had ons nog wat kunnen helpen door het gat met het daarvoor varende jacht wat kleiner te houden. Al billend knijpend houden wij het witte licht in de gaten. Zou deze nog op wit blijven staan?? Het is net elf uur geweest en het zou geweldig zijn als wij nog mee zouden kunnen, want dan houden wij de stroom tot Cuxhaven zeker mee. Wij komen steeds dichter bij de sluis en het kan haast niet anders dan dat wij nog mee kunnen. Toch? Ja hoor, wij houden het witte licht en zodra wij de sluis binnen varen, beginnen ze de sluisdeuren al weer te sluiten. Wat hebben wij weer geluk! Wij liggen naast een belgisch schip dat vannacht ook in het Gieselaukanaal heeft gelegen. Ze waren vaochtend om 6 uur vertrokken en hebben ruim 3 kwartier voor de sluis moeten wachten.
Op het kanaal hebben wij windkracht 0-1 gehad, maar in de sluis merken wij al dat de wind wat aantrekt. Als de deuren open gaan, zien wij de kopjes al op het water van de Elbe. Een westelijk wind, dus wind tegen stroom. Niet de meest plezierige combinatie. Het wordt dus op de moter naar Cuxhaven wat erg onrustig is. Uiteindelijk zet ik toch mijn grootzeil en kunnen wij nog net een beetje motorzeilend richting Cuxhaven. Onderweg een paar korte “slagen” gemaakt en met een dikke 2-3 knopen stroom mee gaan wij toch nog snel richting Cuxhaven.
Kloklslag 2 uur komen wij aan in Cuxhaven. Daar doen wij nog even wat laatste boodschappen voor de komende dagen en luieren de rest van de middag.
Op de steiger langs de Ele horen wij steeds iemand door een luidspreker vertellen over de zeeschepen die voorbij komen. Helemaal goed verstaan doen wij niet, maar wij maken er wel uit op dat er van alles over de passerende schepen wordt gemeld. Als ik daar eens polshoogte neem hoe dat toch mogelijk is, zie ik in een klein houten keetje een man achter een PC zitten met een microfoon voor zijn neus. Deze man blijkt daar dus de hele dag te zitten en vertelt met grote regelmaat van alles over de schepen die voorbij komen. Op de steiger loopt zo nu en dan iemand langs die deze informatie dan kan horen. Erg grappig als hij vertelt waar een schip vandaan komt, waar het naartoe gaat, hoe breed en hoe lang het schip is, hoeveel containers er wel niet op kunnen en hoe groot en zwaar die containers zijn.
In het restaurant op de haven hebben wij nog even wat gegeten en merken dat de avonden nu toch echt wat kouder worden.
De planning voor de komende dagen wat aangepast. Morgen staat Nordeney nog wel op het programma, maar aangezien er dit weekend erg veel wind lijkt te komen, denken wij eraan om de staande mast route maar te nemen. Hetij bij Delfzijl of bij het Lauwersmeer naar binnen. Morgen bekijken wij het op ons gemak nog eens een keer.

Dag 40 - 6 augustus - Cuxhaven - Nordeney - 10 uur - 64NM
Een geweldige zeildag door de Duitse Bocht
Het is gisteren nog behoorlijk druk geworden met vooral nederlandse schepen. In Bornholm en zweden zijn wij maar weinig nederlandse schepen tegen gekomen, in Denemarken wat meer, maar Cuxhaven spant de kroon. De weerberichten voor de komende 2 dagen zien er natuurlijk ook ideaal uit vanuit Cuxhaven weer terug te gaan richting nederland.
Het is rond 9 uur HW in Cuxhaven en dan zal de stroom iets later de Elbe uit stromen. De eerste schepen vertrekken al rond 7:30 uur, maar wij hebben besloten nog even te wachten en willen rond 8:30-9:00 vertrekken. Onderweg krijgen wij sowieso de stroom ook tegen, want daar is de afstand te lang voor.
Wij vertrekken met een beetje wind van achteren, hijsen alleen het grootzeil en houden vaart door de motor bij te houden. Na een klein uurtje zetten wij de halfwinder op en gaat de motor uit. Voor ons liggen er ruim 10 schepen en achter ons zien wij ook weer een groot veld van ongeveer 10 schepen. De monding van de Elbe is toch weer veel groter dan je in instantie zou denken. Lange tijd moeten wij een behoorlijke noordelijke koers varen (en dus erg ruime wind) voordat wij wat naar het westen af kunnen buigen. Het zonnetje schijnt weer volop en de wind begint ook wat aan te trekken tot 4-5 bft. Prachtig zeilweer dus!
Als wij uiteindelijk wat meer naar het westen kunnen koersen, halen wij de halfwinder weg en gaan we verder op de genua.
Bij de aanloop naar Bremerhaven wordt het erg druk met beroepsvaart, ook liggen er veel schepen voor anker waarvan het vaak lastig is te zien of ze nu varen of voor anker liggen.
Onderweg halen wij de Joshua in, een schip van Albert en Ineke, waar wij in Cuxhaven al een praatje mee hadden gemaakt. We maken een paar mooie foto’s omdat wij weten hoe leuk het is om foto’s van je boot te hebben onder zeil. Hetzelfde doen wij even later ook als wij de Kick van Marthi en Derk oplopen.
Wij hebben dan al een lange tijd behoorlijk stroom tegen, tot 2 knopen, maar omdat er een lekker windje staat, schieten wij toch lekker op en lopen wij steeds rond de 6 knopen. Nordeney komt in zicht en wij manouvreren ons tussen de betonning door langs de ondieptes. Al zeilend komen wij rond 18:30 uur de haven van Nordeney binnen lopen. Het blijkt er erg druk te zijn, maar wij vinden toch nog een plekje naast een motorjacht.
‘s Avonds drinken wij nog een borrel met de Albert en Ineke en Marthi en Derk die zeer verguld zijn met de foto’s van hun schepen.
Morgen willen wij graag door naar Delfzijl of Lauwersmeer, afhankelijk van het weer.

Dag 41 - 7 augustus - Nordeney - Appingedam - 10 uur - 64NM
Keuzes maken
HVandaag hebben wij nog even getwijfeld of wij nog een nachtje in Nordeney blijven of toch doorgaan. De weersverwachting geeft aan dat er in de ochtend nog wat (onweers)buien kunnen komen, maar dat het daarna zal opklaren. HW Nordeney is kwart over 8. Wij besluiten tegen negen toch te vertrekken. Onderweg kijken wij dan wel hoe het gaat. Wij hebben een aantal opties: Borkum aandoen (nog nooit geweest), Lauwersmeer of bij Delfzijl naar binnen voor de staande mast route.
Met een stevige windkracht 5 en zwaar bewolkt vertrekken wij uit Nordeney. Met de wind uit ZW, komen wij snel weg van Nordeney. De eerste keuze was of wij bij de ondiepte bij de S6 naar de S4 over zouden steken, of dat wij deze om deze ondiepte heen zouden varen. Dat laatste is dan 2-3 mijl extra varen. Wij hebben voor de zekerheid maar wat om gevaren.
Daarna werd het al snel zo hoog mogelijk varen. De verwachting was dat de wind zou ruimen naar west, dus zaak nu zo veel mogelijk hoogte te pakken.
Het is rustig op het water, alleen een Bavaria vaart met ons mee, maar deze neemt de oversteek tussen de S6 en S4 wel en ligt dus een aardig stuk voor ons.
Het blijft stevig doorwaaien (5bft) en er staat een behoorlijke golfslag. Langzaam breekt de zon wat vaker door en voordat wij ter hoogte van Juist/Borkum liggen is het weer echt zomer geworden. De wind neemt ook iets af naar 4 tot 5, maar is helaas wel door gedraaid naar W-NW. Doorvaren naar Lauwersoog vinden wij geen goed plan, want dat wordt echt opkruisen. Borkum lijkt ons toch ook niet alles, moeten wij weer een heel stuk terug omdat we om de ondiepte voor Borkum heen moeten. Dan toch maar naar Delfzijl en daar de staande mast route starten? Ook dat heeft wat nadelen: 2 meter diepgang is best spannend horen wij van alle kanten. Met name de Dokkumer Ee is niet erg diep. Daar komt ook nog bij dat het ons tegen valt hoe ver Delfzijl nog naar binnen varen is. Een dikke 20 mijl!
Na veel wikken en wegen en “doen we wel, doen we niet” besluiten wij toch voor Delfzijl te kiezen. Nog nooit gedaan en eventueel kunnen wij er bij het Lauwersmeer altijd weer uit, hoewel ons dat geen fijne optie lijkt.
Op naar Delfzijl dus! Het loopt inmiddels tegen 3 uur en de stroom helpt ons langzaam een beetkje mee. Uiteindelijk krijgen wij ruim 2 knopen stroom mee, dus dat schiet lekker op. De genua uitgeboomd, lopen wij zo’n 7 knopen voor de wind. De zon doet inmiddels erg goed zijn best; het is weer echt warm.
Onderweg bekeken waar wij zullen overnachten. Groningen is wat te ver. Wij kiezen uiteindelijk voor Appingedam. Als wij de havenmeester bellen laat hij weten dat de brug in Appingedam om 20:00 uur voor het laatst draait. Oeps, het zal erom houden of wij dat zullen halen. Afgesproken dat wij hem nog even bellen zodra wij de sluis door zijn. En die 2 meter diepgang? Ja, dat moet lukken, maar dan langs de kade, want de Mooi Appingedamjachthaven is niet diep genoeg.
Het laatste stukje zetten wij toch de motor maar even bij, want wij willen wel graag naar Appingedam. Het is weer een mooie dag geweest.
Wij melden ons via de marifoon bij de zeesluis van Delfzijl en geven aan dat wij nog graag voor 8 uur in Appingedam willen proberen te zijn. “Dat zal krapjes worden”, horen wij maar niet veel later zien wij het sein al op rood/groen komen. Lekker snel worden wij geschut en danken de sluiswachter voor deze uitstekende service. Bij de eerst volgende brug, de Eelwerderbrug, is het al niet anders. Het was even zoeken voordat ik het juiste marifoonkanaal heb gevonden (64 dus), maar dan krijg ik contact met een allervriendelijkste brugwachter die de brug snel opent. Voor de volgende brug hoef ik mij niet eens te melden, want ik zie het sein op afstand al op rood/groen springen. Zonder in te houden kunnen wij zo door de openstaande brug. Top service in Groningen!
Als ik daarna de willen alvast naar buiten wil hangen voor de sluis bij Appingedam, stoot ik mijne kleine teen hard tegen de reling. Het doet even goed zeer en dan blijkt mijn kleine teen zo’n beetje dwars naar buiten te staan. Gebroken of uit de kom. Stom natuurlijk, want ik moete ook gewoon schoenen aan trekken, maar ja, prachtig weer... De pijn valt erg mee. Voorzichtig geprobeerd de teen weer recht te zetten, maar wat te voorzichtig wellicht, maar het lukt niet. Snel de schoenen maar aantrekken en stevig dicht doen. En.... we moeten de sluis door, die ook direct open gaat zodra wij aan komen varen.
Wij zakken ong 2 meter en dan begint de spanning: redden wij het met de diepgang?
Al vrij snel zie ik de dieptemeter op 0 staan en direct daarna zakt de snelheid onder de 2 knopen. Ploeteren door de modder is het dan. Vanaf dat moment blijft de dieptemeter vrijwel constant op 0 staan, maar is de snelheidsmeter zo’n beetje dieptemeter geworden. Als wij boven de 3 knopen komen is het diep genoeg. En hoe langzamer het gaat, hoe ondieper het blijkbaar is. Appingedam halen wij en aan de kade is het lekker diep. Gered!
Bij het restaurant bij de haven hebben genoten van een heerlijke saté. Als wij daarna nog even door Appingedam lopen, zijn wij blij verrast: wat een leuk stadje is dit! Morgenochtend nog maar even doorheen lopen.
O ja, met de teen lijkt toch weer goed gekomen te zijn. Hij staat weer netjes naast de andere tenen.
Vol spanning zullen wij de komende dagen naar de dieptemeter kijken ;-)

Dag 42 - 8 augustus - Appingedam - Zoutkamp - 7,5 uur - 31NM
Veel bruggen
Appingedam blijkt er erg leuk stadje te zijn. Wij willen vandaag echt verder, maar eigenlijk is het zonde om hier niet een dagje extra te blijven liggen, want dat verdient dit lieflijke stadje zeker. Na een lekkere douche en een kort bezoekje aan Appingedam vertrekken wij dan toch richting Groningen. De Driebondsbrug lijkt problemen te heben en draait maar 3 x per dag: 9:30, 11:30 en 13:30 uur. Half tien is sowieso niet haalbaar en voor de draai van 11:30 uur moeten wij zeker om 8:30 uur weg zijn en dat willen wij niet: eerst nog even Appingedam in lopen. Wij vertrekken daarom rond 10:00 uur om er zeker van te zijn dat wij de opening van 13:30 kunnen halen.
Wij ploeteren ons weer door de modder in de geul vanuit Appingedam naar het sluisje. Daarna stuirboord uit richting Groningen. Onderweg horen wij op VHF 64 al dat de Driebindsbrug weer “normaal” draait, maar dat Borgbrug maar een maal per uur draait ivm schilderswerkzaamheden.
Uiteindelijk varen wij rond 13:00 uur onder de Driebondsbrug door richting Groningen. Het zijn heel erg veel bruggen en dat houdt ook heel erg veel op, maar het is wel erg leuk om door Groningen te varen. Er is veel te zien, zo kom je vlak langs het centraal station en zijn er veel mooie ouden panden te zien. Het laatste deel vaar je tussen de woonaken en daartoe omgebouwde platbodems door. Ongeveer 2 uur later varen wij Groningen dan weer uit en is de frequentie bruggen per strekkende kilometer aanzienlijk gedaald.
O ja, het weer is nog steeds erg goed, zelfs warm. Voor de middag dreigen er wel regen- en onweersbuiien, maar wij houden het voorlopig droog. Bij Garnwerd twijfelen wij weer even: stoppen of toch doorgaan naar Zoutkamp. Ondanks de dreiging van slecht weer besluiten wij door te varen. Uiteindelijk komen wij tegen half zeven bij Zoutkamp uit zonder een serieuze spat regen. Some are lucky and we are!
Zoutkamp is niet zo leuk als Appingedam, maar we hebben in het stadje lekker gegeten, vlakbij de brug. die trouwens de hele avond niet meer open is gegaan.
De spanning blijft bij ons hoe het op de Dokkumer Ee zal gaan. Vandaag hebben wij de modder al een paar keer gevoeld. Wij kunnen morgen de bijboot, de fietjes, 180 liter (kg) drinkwater en de helft van de bemanning nog overboord zetten als het nodig is.... ;-))

Dag 43 - 9 augustus - Zoutkamp - Leeuwarden - 9 uur - 31 NM
De Dokkumer Ee ging OK en viel reuze mee
Over wat wij vandaag zullen varen zijn wij nog nooit zo onzeker geweest. Als je de verhalen op internet leest, zie je dat jachten die 1,65 steken al vast lopen op de Dokkumer Ee. Formeel is de maximale diepgang 1,95 en wij steken 2 meter (volgens de boeken 1,85, maar de ervaring bij oa. Woodbridge in Enegeland, leert dat wij tijdens de vaklantie 2 meter steken.
Uiteindelijk besluiten wij toch de staande mast route te volgen richting Leeuwarden en dus overDokkum de Dokkumer Ee.
Als wij vertrekken staat er erg veel wind en dreigen er stevige buien. Het regenpak gaat dan ook snel aan en blijkt ook echt nodig te zijn. Met name op het Lauwersmeer gaat het behoorlijk tekeer. Veel regen, hoge golfslag en tegenwind zodat wij amper vaart kunnen maken, maar uiteindelijk toch in de geul richting Dokkum komen. Wij volgen hier nauwlettend de betonning en zien heel even 30 cm onder de kiel, maar geen blubber of vastlopers.
Na de eerste sluis klaart het weer ook wat op, maar de sterke tegenwind blijft wel staan. Regelmatig zien wij windkracht 8 op de meter verschijnen. Voornamelijk tegenwind, dus van zeilen komt niets. Toch een goed besluit geweest om binnendoor te gaan, want tegen deze wind zou het op zee niet leuk zijn geweest.
De sluis en de daarop volgende bruggen werden steeds snel voor ons geopend. Gas terug nemen was bijna nooit nodig, zo soepel ging dat. Maar, toen wij bij de brug bij Klaarkamp aankwamen, zagen wij daar al een aantal jachten voor de brug liggbruggetje van Bartlehiemen en de lichten stonden op dubbel rood. Dat zag er dus niet goed uit. Het blijkt dat de brug niet draait i.v.m. een storing. Da’s even jammer. Wij komen in gesprek met de schipper van een mooi X-jacht, die ons wist te vertellen dat hij ook 2 meter diep steekt en dat het geen enkel probleem zal zijn. Dat stelde ons weer wat gerust. Zijn kinderen gaan met een bijbootje nog even terug richting Dokkum om boodschappen te doen en ook wat paling te halen waarvan wij onderweg een bordje zagen. Wij geven ze geld mee om voor ons ook wat paling mee te nemen.
Na dik een uur komt de monteur voor de brug en niet veel later wordt de brug geopend zodat wij weer doorkomen. De paling was toen nog niet gearriveerd, maar dat komt later wel goed (hopen wij).
Het weer is steeds mooier geworden en wij varen weer in korte broek met een t-shirt. Al die tijd hebben wij de dieptemeter nog niet onder de 30 cm onder de kiel zien staan, laat staan dat wij de grond hebben gevoeld. Wij beginnen onze vraagtekens te zetten bij al die horrorverhalen die mensen op internet hebben gezet over de ondiepe Dokkumer Ee. Hierbij moet wel worden opgemerkt, dat wij angstvallig het midden van het vaarwater blijven volgen.
Het is een prachtige tocht met een aantal mooie plekjes. Dokkum was natuurlijk erg leuk om doorheen te varen, maar Burdaard vonden wij ook erg leuk. De huisjes staan hier echt heel dicht op de Dokkumer Ee en het zien er erg gezellig uit. Bij vele en grote open vlaktes hebben wij een stevige wind recht van voren. Als je je dan realiseert dat hier de elfstedenrijders ook overheen moeten gaan, krijg je nog meer respect voor die mannen en vrouwen. De wind heeft hier echt vrij spel en giert langs je oren. Je zou dat traject maar ongemotoriseerd af moeten leggen!
Een ander hoogtepunt van vandaag is toch het bruggetje van Bartlehiem. Het is nog kleiner dan je denkt, kijk maar op de foto,
Uiteindelijk varen wij even na 7 uur Leeuwarden in, nog ruim op tijd voor de laatste brugopening van 20:00 uur, en gaan bij de Prinsentuin bij een ander jacht langszij. Er is een heavy metal optreden in de stad en we mogen hier gratis van meegenieten, helaas:-( is daar geen ontkomen aan. Of misschien als we een bioscoopje pikken, dit doen we en daarna duiken we onze slaaphut in, lekker slapen.

Dag 44 - 10 augustus - Leeuwarden
Bezoek in Leeuwarden
De weersverwachtingen voor vandaag zijn niet best. Het KNMI heeft voor vanmiddag zelfs code oranje afgegeven ivm zwaar weer, regen met mogelijk hagel, onweer en windstoten. Wij blijven een dagje in Leeuwarden liggen.
Maaike laat weten of ze met Jesper langs kan komen: gezellig natuurlijk. Voor ons ook een goede reden om de boot weer een beetje op orde te brengen ;-)
Rond 13:00 zijn Maaike en Jesper in Leeuwarden en drinken wij wat aan boord. Binnen, want het regent met grote regelmaat. Daarna hebben wij in het stadje bij de Dikke van Dale een lekker stuk eigen gemaakte appeltaart gegeten (was een goed advies van Wilbert). Als wij daarna nog even door Leeuwarden lopen zien wij op de buienradar dat wij er verstandig aan doen snel naar de boot terug te gaan. Daar nog wat spelletjes gedaan en dan komen de Kick en Joshua ineens Leeuwarden binnen varen. Zij waren ivm het slechte weer bij Schiermonnikoog naar binnen gegaan. Joshua komt bij ons langszij.
‘s Avonds heerlijk gegeten (met uitstekende bediening) bij eetcafé Het Leven. Morgen verder naar Lemmer?

Dag 45 - 11 augustus - Leeuwarden - Grou - 7 uur - 32 NM
Rijkswaterstaat
Vannacht veel regen gehad en de wind blijft hard, rond 5-6 bft met veel uitschieters naar boven. Wij hebben niet gerekend op de staande mastroute en hebben een wat verouderde versie van de staande mastroute aan boord. Afgelopen zaterdag hebben wij al contact gehad met rijkswaterstaat ivm een omleiding voor de brug bij Ouwe Schou. Overal staan grote gele waarschuwingsborden dat er voor deze brug een omleidingsroute geldt. Deze omleidingsroute lijkt voor ons echter (veel) te ondiep. Op deze borden staat ook steeds het informatienummer van Rijkswaterstaat: 0800-8002.
Omdat ze mij het antwoord niet direct konden geven, zou ik een mail of telefoontje krijgen, maar daar hebben wij nog niets over gehoord.
Wij besluiten toch maar te gaan, want het lijkt erop dat deze brug wél wordt bediend, maar beperkt; een maal per uur. Even wachten is natuurlijk niet zo erg.
Het duurt best lang voordat wij Leeuwarden uit zijn: de bruggen kosten veel tijd en er wordt aan 2 aquaducten gewerkt, waar ook veel oponthoud is.
Als de staande mast route in de buurt van Werda naar rechts wordt aangegeven ipv naar links richting het Prinses Margrietkanaal, raken wij in verwarring. Het vaarwater bij Warga (de Wargastervaart) lijkt veel te ondiep voor ons (1.30), dus besluit ik het informatienummer van Rijkswaterstaat maar weer eens te bellen. Als ik wordt doorverbonden met degene die het weten moet, krijg ik als antwoord, dat hij het nu even niet precies weet, maar dat hij dacht dat de max diepgang 1.40 mtr is. Onze kaart zegt het en Rijkswaterstaat denkt het: dus wij besluiten terug te varen en richting prinses Margrietkanaal te varen.
Het is lekker dat wij het stukje oostwaarts even de genua op kunnen zetten en vliegen met ruime wind met een dikke 7 knopen richting het kanaal. Eenmaal bij de Fonejachtbrug aangekomen, staan de lichten uit. Niet rood of dubbel rood, maar uit. Oeps, toch maar even in de almanak kijken. Helaas, deze brug draait helemaal niet meer. Dan wordt het wel weer erg lastig: de brug gaat niet open en de aangegeven route van de staande mastroute is te ondiep?!
Wij gaan toch maar weer terug richting Warga, eventueel maar helemaal terug naar Leeuwarden en toch via Harlingen naar buiten?
Laten wij het “informatienummer” van Rijkswaterstaat maar weer eens bellen om te vragen naar onze opties. Dan volgen een aantal telefoongesprekken met de volgende hilarische.
“U moet zo snel mogelijk op het prinses Margrietkanaal zien te komen”, dat klopt, zeg ik dan, maar volgens mij draait de Fonebrug niet meer. “O ja, daar heeft u gelijk in, maar kunt u uw mast niet naar beneden halen dan?”
Als ik dan vraag wat mijn opties zijn omdat het erop lijkt dat de Wargastervaart te ondiep is, geeft ze aan dat deze er niet zijn, omdat de staande mastroute maar tot Leeuwarden is. De verbazing is groot als ik weet te melden dat de staanda mastroute van Delfzijl of Lauwersmeer tot aan Zeeland rijkt.
Toegegeven, Rijkswaterstaat heeft verschillende keren terug gebeld en de mensen hebben hun best gedaan, maar de laatste “aanwijzing” was dat de Wargastervaart een maximale diepgang van 1.70 kent en als ik toch door zou varen het op “eigen risico” zou zijn. Alsof het normaal niet op eigen risico zou zijn !?
Inmiddels kom ik een wat groter zeiljacht tegen en vraag hem of hij weet wat de diepgang is van de aangegeven staande mastroute. Zeer resolutuut antwoord hij dat 2 mtr geen enkel probleem is. Wij besluiten de opmerking van rijkswaterstaat over de 1.70 mtr te negeren en gaan alsnog richting Warga met de ogen gericht op de dieptemeter.
Uiteindelijk hebben wij nooit minder dan 20 cm onder de kiel gezien, de grond nergens gevoeld en komen dan uiteindelijk bij de brug Ouwe Schou. De draait volgens de borden tussen 9:00 en 17:00 uur op de gehele uren. Wij komen daar om 16:55 aan. Iemand aan de kant weet ons te melden dat de brug ivm de harde wind al de gehele dag niet draait. (dat zou natuurlijk een gemakkelijk pro-actief antwoord van Rijkswaterstaat kunnen zijn, maar daar kwamen ze ook niet op) Wij dus enigszins teleurgesteld terug naar Grou om daar een plekje voor de nacht te vinden. Hopen dat er morgen minder wind staat.
Mijn advies aan Rijkswaterstaat: zorg dat de mensen achter het informatienummer aan de juiste informatie kunnen komen en haal dat “informatienummer” alsjeblieft van die borden, omdat daarmee een geheel verkeerde suggestie wordt gewekt.
PS: Als wij eenmaal in Grou liggen, komt er een antwoord op de vraag die wij zaterdag hadden gesteld: “de omleidingsroute voor de brug kent een diepgang van 1.30. Wij hopen u hiermee voldoende te hebben geïnformeerd”:-)

Dag 46 - 12 augustus - Grou - Lelystad - 10 uur - 45 NM
Veel wind
De ervaringen van gisteren achter ons gelaten, zijn wij van plan vandaag zo veel mogelijk richting huis te komen. De wind is iets minder dan gisteren en de brug Ouwe Schou zal om 9 uur voor het eerst draaien. Wij vertrekken eigenlijk een beetje te laat, net even voor half negen, in de hoop deze opening nog te kunnen halen. Eerst de spoorbrug bij Grou nog. Deze draait om 8:44 uur en daar vandaan is het nog iets meer dan een mijl varen: dat zou dus net gaan.
Vandaag zit het blijkbaar allemaal mee, want bij de spoorbrug is het slechts een beetje inhouden en door de brug en de Ouwe Schou draait iets na 9 uur.
Vol wind tegen varen wij verder richting Sneekermeer en daarna naar Lemmer.
Zodra wij bij de prinses Margrietsluizen aan komen varen springt het licht op groen, dat is dus mooi. Vlak voordat wij de sluis in zullen varen, springt het licht op rood en draait de brug ook. Als wij dan via de marifoon oproepen, blijkt dat de sluiswachter ons niet heeft gezien en wij dus toch een schutting moeten wachten: jammer.
Eenmaal geschut varen wij met een dubbel rif Lemmer uit. Het waait echter zo hard, dat wij de genua niet bij kunnen zetten. Met een hoge golfslag en zo veel wind, is het aan de lage wal bij Lemmer niet echt een pretje. Wij hadden naar Enkhuizen of Lelystad willen varen, maar besluiten onderweg bij Urk te stoppen. Als wij echter voor Urk liggen, neemt de wind wat af en is het besluit snel genomen om toch maar door te zetten naar Lelystad. Onderweg trekt de wind natuurlijk weer behoorlijk aan, maar inmiddels staat de genua en zeilen wij nog even lekker door naar Lelystad.
Wij hebben op de Blocq geen auto staan, maar hebben mijn lieve broertje al bereid gevonden ons vanavond vanuit Lelystad naar Eemnes te rijden. Dan kunnen wij morgen een auto op de haven zetten als wij vanuit Eemnes weer naar Lelystad rijden.
Even na 18:00 uur leggen wij aan bij Deko Marina (de mooiste jachthaven van het IJsselmeer ;-) en worden door Paul naar Eemnes gebracht. Een beetje vals gespeeld, maar even een nachtje thuis weer in ons eigen bedje slapen. Morgen zetten wij een auto op de haven en rijden dan weer door naar Lelystad.

 

Dag 47 - 13 augustus - Lelystad - Blocq van Kuffeler - 3 uur - 15 NM
Echt weer thuis
Volgens planning rijden wij met 2 auto’s naar de Blocq van Kuffeler en rijden met een auto door naar Lelystad. Tijdens de winterstalling hebben wij al gezien dat de klapschroef op z’n laatste tandjes liep en tijdens de vakantie is deze steeds slechter geworden. Bij Deko de boot even uit het water gehaald om de gegevens van de schroef te kunnen noteren en voor volgende week een afspraak gemaakt deze te vervangen.
Rond 12 uur vertrekken wij dan voor de laatste etappe van onze vakantie; terug naar de Blocq van Kuffeler.
Er staat gelukkig wat minder wind dan gisteren, maar nog altijd een stevige 5 bft. De koers vanuit Lelystad naar de Blocq is ZW en dat is ook precies de richting waar de wind vandaan komt. Het laatste rak wordt er dus een van vol opkruisen zodat wij met recht van een mooie zeilvakantie kunnen spreken!

Wij kijken terug op een geweldige vakantie van ongeveer 6 weken waarin wij weer veel hebben gezien en ruim 1300 mijl (bijna 2400 km) hebben gevaren. Met uitzondering van de staande mastroute hebben wij zo goed als alles zeilend kunnen doen. We hebben een erg mooi rondje kunnen varen via noord Duitsland naar Bornholm, Zweden even aangetikt en Malmö aangedaan, via Kopenhagen onder Seeland door, langs Mont Klint door naar Omö en via het Kielerkanaal weer terug. De staande mast door Groningen en Friesland vonden wij tot Leeuwarden leuk om te doen, daarna wordt de toch wat minder aantrekkelijk. Wel jammer dat wij de wind constant op de kop hebben gehad, zodat wij daar zo goed als niets onder zeil hebben kunnen doen.
De volgende keer is onze wens toch nog langer weg te kunnen blijven en dan de Scherenkust en/of het Gothenborgkanaal te kunnen doen.

Wie weet wat de toekomst nog zal brengen.