Maandag 7 juli 2008 - Cuxhaven - Gieselauhaven - 39,6NM(36,8 log)
Wij kunnen lekker rustig aan doen: het is om 11:40 laagwater en de stroom loopt pas vanaf ± 14:00 uur mee richting Brunsbuttel. Na het ontbijt is er wat roering in de haven en zie ik twee ziekenbroeders naar de catamaran lopen. Later blijkt dat deze mensen op weg waren naar Brunsbuttel en de vrouw snel na het verlaten van de haven de vingers tussen de lier had gekregen. Drie vingers lijken doorgesneden te zijn. Triest om te horen en weer een moment om je te realiseren dat het altijd oppassen is met de grote krachten waar je mee te maken hebt.

10 knopen
Even na 14:00 uur vertrekken wij over de Elbe richting Brunsbuttel. Wij willen ergens op het Noord-Oostzeekanaal overnachten. Waar precies weten wij nog niet, dan zien wij wel.
Het weer ziet er vriendelijk uit met veel blauw maar ook veel dreigende wolken dus besluit ik de regenkleding toch maar aan te doen. Er staat een lekkere wind uit ZZO waardoor het hele traject naar Brunsbuttel te bezeilen is. Gelukkig maar, want op het Kielerkanaal zullen wij al genoeg moeten moteren. Wij lopen lekker en zien een paar keer de 10 op de GPS staan; het blijft een sensatie op zoveel stroom te varen. Af en toe valt er een spatje regen, maar veel om het lijf heeft het niet.

Slecht weer
Totdat...ruim een mijl voor de sluizen van Brunsbuttel komt er geweldig donkere lucht aanzetten. Wij besluiten het zekere voor het onzekere te nemen en laten de zeiltjes zakken. Alles eenmaal netjes opgeborgen zien wij de bui met bijbehorend zwaar onweer op ons af komen. Inmiddels varen wij richting de sluis, maar zien dat wij nog niet naar binnen kunnen omdat de lichten nog op rood staan en er een groot containerschip naar buiten komt. Wij kunnen niet anders dan op het open water te blijven en de bui over ons heen te laten komen. Op het moment dat de bui losbarst draai ik de boot met de kop in de wind en in de stroom. Hettie zet de verlichting ook aan want het wordt wel erg donker en zeer slecht zicht. Dan ziet Hettie tot overmaat van ramp dat onze hoefboei is het water is gevallen met een brandend noodlichtje. Het waait inmiddels ruim 30-35 knopen met dikke hagelstenen, maar wij weten de hoefboei met de pikhaak snel weer aan boord te krijgen. Lekker als dat in een keer lukt met dat noodweer. Eenmaal in de sluis aangekomen blijkt dat wij max. 44 knopen wind hebben gehad en dat is toch al snel een windkracht 10 !
In de sluis loopt de sluiswachter tegen een aantal schepen te schreeuwen dat ze meer naar voren moeten liggen en naar bakboord. Wij zien voor het voorste schip nog een plekje en gehoorzaam als wij zijn leggen wij de Why Not vlak voor de sluisdeuren aan bakboord aan. Naast ons komt later een gigantische catamaran, maar dat gaat allemaal goed. Aan stuurboord komt uiteindelijk nog een groot vrachtschip in de lsuis liggen. Het is inderdaad belangrijk de stootwillen helemaal op het water te leggen, want de drijvende steigers liggen naar een paar centimeter boven de waterlijn. Alles loopt verder soepeltjes en wij kunnen het Noord-Oostzeekanaal op.

Aan de grond
Het is pas 17:00 uur en wij besluiten nog even door te varen zodat wij morgen niet de volledige 100 KM hoeven te varen. Wij houden netjes stuurboord wal, zoals het hoort. Ruim 3 mijl nadat wij de sluis uit zijn gekomen komen wij bij het pontje van Kudensee. De schipper van het pontje wacht netjes tot wij zijn gepasserd en zwaait vriendelijk. Net nadat wij het pontje zijn gepasseerd en vlak voor een gedeelte met een stalen beschoeing schrikken wij ons wild. Met een klap en geknars liggen wij zo’n 4-5 meter van de kant in een keer stil ! Gelukkig krijgen wij het schip vrij snel weer los, maar vrolijk werden wij daar niet van. De schade lijkt mee te vallen, ik zal tijdens de vakantie proberen de kiel met een snorkel te inspecteren. Toch maar wat minder stuurboord wal houden! Voor degene die de exacte positie willen hebben: N53 55 51.4 E9 12 35.8

Noord-Oostzeekanaal
Eenmaal bekomen van de schrik vervolgen wij onze weg, nadat wij toch maar even hebben gekeken of er geen water onder de vlonder komt.
Het vervolg op het kanaal is wel mooi, maar ook wel wat eentonig: veel bomen, fluitende vogeltjes, hier en daar een overstekende pont en zo nu en dan een hoge brug. Dat moet ook wel met die hoge containerschepen. Sommige schepen kunnen er nog maar net onderdoor; het blijft indrukwekkend langs die grote jongens te varen.
Onderweg hebben wij wat pasta gegeten en even voor 21:00 uur leggen wij aan aan een steiger voor de sluis naar de Eider, waar wij onder het genot van een kopje koffie het verslag van een enerverende dag schrijven. Morgen een rustige dag ?