Maandag 28 juli 2008 - Nordeney - Oostmahorn 53,7 NM(55,3 log)
In de bomvolle van haven van Nordeney kwamen wij pas laat aan (rond 21:30) en er was geen box meer vrij, er werd al dik gestapeld. Toen wij de Suntiki zagen liggen dacht onze Why Not: “he, die ken ik, want daar heb ik het vorige jaar een heel seizoen naast gelegen”. Dus dat hebben wij nu weer gedaan. Jammer dat de Suntiki onze Why Not niet meer herkende.

De volgende ochtend wilde wij nog even boodschappen doen. Wij zagen om een uur of 8 een box vrijkomen waar wij snel ingedoken zijn. Boodschappen gedaan en vroeg met het stroompje mee uit Nordeney vertrokken richting Lauwersoog.

Wij hadden stroom en een beetje wind mee, maar de wind werd door de stroom aardig plat gevaren. Aangezien wij echt op tijd in Lauwersoog aan wilde komen hebben wij tegen ons principe in de moter, zolang wij stroom mee hadden (een kleine twee uur), aangezet. Daarna kwam de wind ook wat meer opzetten en hebben wij de rest heerlijk kunnen zeilen. Om 15:00 uur waren wij al bij de aanloopton van Schiermonnikoog en doken wij het betonde geultje in. Op alle kaarten die wij bij ons hadden (digitaal en papier) voerde het geultje over een ondiepte van 30 cm. Wij hebben maar vertrouwd op de tonnen en dat bleek ook een juiste keus. Zo zie je maar: ook de mest actuele kaarten zeggen niet altijd alles.

De aanloop naar Lauwersoog hebben wij helemaal gezeild en dat was een lange, maar leuke zeiltocht waarbij wij een behoorlijk aantal slagen (17!) hebben moeten maken. Om 17:15 uur lagen wij voor het sluisje, wij konden nog net als laatste schip mee de sluis in. Wij moesten wel voor de brug blijven liggen endat paste nog maar net. In de sluis riepen de buren ineens paniekerig naar de sluiswachter; ze bleken met hun platbodem aan de lastvast te hangen. Nu was het ook zo dat het water in de sluis heel snel zakte. Het mes dat wij altijd bij de hand hebben in de kuip heeft zich hierbij voor het eerst bewezen. De buren hebben de lijn hiermee snel weten te kappen waardoor verdere schade beperkt bleef. Ze hingen inmiddels al zeker 50 cm boven de waterlijn. Met een klapje vielen ze door het kappen weer terug. Je maakt zo nog wat mee in zo’n sluis.

Na de sluis werden wij blij verrast door het gebied van het Lauwersmeer. Het is een pmooi natuurgebied dat wel iets weg heeft van Loosdrecht, maar dan veel rustiger en ruimer. Op het fokje voer het uiteindelijk naar de jachthaven van Oostmahorn waar wij aan de M-steiger hebben aangelegd. De Imray pilot gaf aan dat dit een goede jachthaven is met een “excellent” restaurant en daar hadden wij wel zin in.

Het haventje blijkt een erg klein, bijna kneuterig haventje te zijn met wat vakantiewoningen rondom de haven. Het “excellent” restaurant blijkt een eetcafe te zijn waarbij de entourage basic is, het eten plate service is, maar de sliptongen uitstekend smaakte en dat alles voor een meer dan schappelijke prijs.

De eigenaar uiteindelijk de pilot laten zien met de aanbeveling van het restaurant. Hij was daar natuurlijk zeer verguld mee en er werd een kopietje gemaakt van de betreffende pagina.

Daarna heerlijk geslapen in de rustige omgeving van Oostmahorn.