Vrijdag 1 augustus 2008 - Harlingen WSV - Stavoren (Marina) 21,5NM(22,0 log)
Na een bezoek aan de bakker en slager rond 11 uur op pad gegaan. Wij wilden nog even profiteren van de stroom mee naar Kornwerderzand, maar niet te laat zodat er voldoende water in de Boontjes bleef staan.

In de haven van de watersportvereniging is het ondoenlijk om een goede inschatting te maken van de windrichting en sterkte, maar voor de zekerheid de genua vervangen voor de high aspect. Het vermoede is toch dat er veel wind staat.

Direct na de haven bakboord uit naar de sluis, waar de bakboord sluis welliswaar open stond, maar op rood. Een klein kwartiertje moeten wachten voordat wij in de grotere stuurboord sluis terecht konden. Na de sluis zagen wij de Tiger liggen (veerpont naar Terschelling) met 2 zwaailichten aan. Even inhouden dus. Iedereen vaart echter gewoon door en omdat er geen beweging te ontdekken is, zijn wij ook maar meeggegaan. Even later kwam deze beweging wel, dus zijn wij maar even in de luwte van de haven uitgeweken om te wachten op het vertrek van de Tiger.

Harlingen uit op de moter gedaan. De wind is krachtig, 6-7 uit ZW. Het eerste gedeelte van de Boontjes is volledig tegen de wind in, dus maar even door op de moter. Het schiet echter niets op, want met deze wind komen wij niet verder dan een kleine 4 knopen bij 2500 toeren. Bij normaal weer is dat ruim 6 knopen. Even later buigt de Boontjes iets meer naar het zuiden en is deze bijna te bezeilen. De high aspect maar even opzetten dus. Even nadat wij de eerste slag maken en over stuurboord varen begint de high aspect te klapperen: de schoot is losgeschoten. Het gebeurt me helaas wel vaker dat de schoot los springt als er nog geen kracht op is geweest. Toch strakker aantrekken voor vertrek!

De High Aspect opgerold en de schoot vastgezet. Daarna de High Apsect weer zetten. Tot mijn grote ergenis constateer ik dat er twee behoorlijke gaten in het achterlijk van de High Aspect zitten. Dat moet zijn gebeurd tijdens het klapperen nadat de schoot los sprong. Zwaar balen als dat bij een zeiltje van nog geen twee jaar oud gebeurd. Wat zullen wij doen: laten staan of binnen draaien? Besloten om hem te laten staan en goed te kijken wat er met de gaten gebeurt. Ze blijken niet groter te worden, dus maar doorzeilen. Even later het grootzeil met een dubbel rif bijgezet, De Why Not loopt nu lekker, maar ons gevoel van balen ivm het kapot gezeilde zeiltje blijft wel.
In Kornwerzand aangekomen blijkt het hier verschrikkelijk druk te zijn. Waarschiinlijk allemaal mensen die met de weersverwachting van het komend weekend het idee hebben opgevat het wad maar te verlaten.

Het duurde even, maar iedereen kon in een schutting mee door de sluis. Even na de sluis zetten wij een dubbel gereven grootzeil en de High Aspect weer op en koersten richting Stavoren. Een koersje van bijna 180° dat net te bezeilen lijkt te zijn. Niet lang daarna weer een klapperende High Apsect. Wat nu weer? Al snel blijkt dat de lijn voor de afstelling van het schootoog van de fok gebroken is. Dit is een paar weken geleden aan stuurboord al eens gebeurd, waarna ik beide lijnen heb vervangen. Deze lijn, amper 6 weken geleden nieuw gemonteerd, dus weer aan gort! Da’s weer stevig balen, want de wagen van de overloop blijkt (weer) dwars door de stop te zijn geslagen en de eindstukken, waar de lagers door lopen is ook weer kapot. De lagers rollen dan over het dek. Met windkracht 6-7 aan de lage kant van het IJsselmeer is dat geen optie om te repareren. Extra balen, maar dus verder op allen een grootzeil. Het dubbele rif dus maar uit het grootzeil gehaald en kijken of wij een beetje snelheid kunnen maken. Het blijkt dat wij met alleen een grootzeil toch rond de 6 knopen kunnen komen.

Wat later dan gepland komen wij in de buurt van Stavoren. Laten wij voor de verandering de marina eens nemen, want daar hebben wij nog nooit gelegen. (normaal gesproken gaan wij naar de oude haven, achter de vissershaven)

De aanloop naar de marina  is met een stevige wuidwesten wind niet echt een pretje om in te varen, maar alles gaat goed. Daarna een box in, deze liggen bij een stevige wuidwestenwind ook niet ideaal: allemaal dwars op de wind. De boxen zijn echter lekker ruim en de ruimte tussen de boxen ook. Het verloopt gelukkig goed.

Aan de overloop van de schootoog heb ik in de haven een voorlopige reparatie uit kunnen voeren in de hoop dat wij de genua morgen weer kunnen gebruiken. De wind blijft verschrikkelijk gieren tussen alle masten in de marina door. Wij hebben besloten de vakantie in stijl af te sluiten en in het dorp uit eten te gaan. Van vrienden gehoord dat je lekker kunt eten bij een tent, vlak bij de Koebrug. Op hoop van zegen zijn wij gaan zitten bij de Koebrug: een Schots Restaurant waar je wordt bediend door vader en zoon in een schotse kilt: heel bijzonder.
De Koebrug blijkt een restaurant te zijn waar je veel value voor money krijgt. Het was zonder discussie het meest lekkere eten van de afgelopen 4 weken. Een zeer verfijnde smaak en alles heet (en op hete borden) geserveerd. Wij hebben erg genoten van de laatste avond dat wij onderweg zijn en komen zeker (en op korte termijn) terug bij de Koebrug. Een groot compliment aan de kok en de plezierige bediening.

Vandaag dus veel geknoei met een kapot gezielde High Aspect en de overloop van de schootoog die weer (!) kapot is gegaan, maar met een meer dan uitstekende afsluiting met een goed diner.

Morgen weer naar huis; jammer, maar ook wel weer fijn. Hoez al het met die lieve kindertjes van ons zijn ;-) ??