Vrijdag 11 juli 2008 - Mastral - Soby 24,4 NM(26,0 log)
Vanochtend vroeg opgestaan want de havens in Denemarken schijnen vroeg vol te stromen. Om 7 uur stond Berry al onder de douche (lekkere douche trouwens in Marstal voor slechts 10 kronen)

Onze duitse buurman was zeer behulpzaam met het vasthouden van een lijntje, waarom en waarmee weten wij niet, maar hij heeft ons wel geholpen.

Eenmaal buiten de haven blijkt er toch wat meer wind te staan dan wij hadden verwacht. In eerste instantie is het nog ruime wind, maar als wij wat op moeten steken, zetten wij ook een eerste rif in het grootzeil. Het loopt hard, regelmatig ruim boven de 7 knopen. Het weer is uitstekend, het zonnetjes laat zich regelmatig zien. De wind is ZZW en zo rond de 5 beaufort met uitschieters naar 6 bft. Wij maken een paar slagen en blijven kort bij de kust van Aro en het is leuk varen langs de kust van dit vriendelijke eiland dat ongeveer de grootte heeft van “ons” Texel. Qua grootte mag het dan overeen komen met Texel, maar het is veel overzichtelijker en het heeft een glooiend landschap met veel gele korenvelden.

Regelmatig in het zonnetje genieten wij van het zicht op de zuidkant van Aro. De Halberg Rassy 42 die wij passeren lijkt voor anker te liggen, maar waarom houden ze hun zeil dan op???!

Het is even oppassen voor de ondieptes, maar echt moeilijk is dat niet. Als wij het leuke voortorentje passeren aan de uiterste westpunt van Aro hebben wij nog maar een paar mijl te gaan naar Soby. Het is inmiddels 13:00 uur geworden.

De haveningang is van ver te zien en herkennen door de mooie havenlichten (of zijn het nu vuurtorentjes?) die duidelijk zichtbaar zijn. Er is meer dan voldoende ruimte in de haven. Wij wilden graag met de neus in de wind liggen, maar daar waren de boxen wat te smal. Aan de overkant hebben wij uiteindelijk een ruime keus aan plaatsen; dan maar met de kont naar de steiger en de lange lijnen maar weer naar vorr brengen (anders zou Hettie zich ook maar vervelen) Bijna vlekkeloos leggen wij de boot in de box, nemen wat te drinken en lopen het stadje in. Erg veel stelt het niet voor, maar ze hebben bij de plaatselijke bakker wel erg lekkere taart met ijs bij de matige koffie.

Daarna zijn wij nog even het kerkje in gegaan. Het kerje zou mooi moeten zijn door haar eenvoud. Nou, dat klopt, het was zeer eenvoudig, maar eerliujk is eerlijk: het was een erg leuk kerkje met een goede sfeer uit 1700 nog wat.

foto: mooi door zijn eenvoud ;-)

Daarna in de plaatselijke supermarkt wat boodschappen gedaan en weer terug naar de boot.

Daar waren wij gelukkig net op tijd om twee duitse mannen te helpen met het aanleggen van hun spiksplinternieuwe jacht. Hettie schrok zich helemaal wild, wat hoorde ze nu voor een herrie? Dat bleek de boegschroef te zijn van dit spiksplinter nieuwe jacht, waarvoor de inpakfolie er gedeeltelijk nog op zat (echt waar !). De boegschroef is daarna zeker een half uur lang aangeweest met enkele sporadische rustpauzes. De Duitsers besloten naast ons te komen liggen, dus Berry helpt een handje. Uiteindelijk komen ze ondanks de boegschroef toch nog dwars in de box te liggen. Met wat aanwijzingen krijgen ze met veel pijn en moeite (en natuurlijk veel boegschroefgeweld) de boot weer recht in de box te krijgen. Terwijl de boot achter met twee lijnen vast zit en voor ook met een lijn naar de steiger ligt, blijft de boefschroef nog een minuut of vijf gebruikt te worden om de boot wat meer naar links of rechts te bewegen, dit alles tot grote hilariteit van andere mensen op de haven.

Even later komt er een Hanse 42 de haven in en legt een paar boxen verderop aan. Hij blijkt geen boegschroef te hebben en een rem lijkt er ook niet op te zitten, want hij ramt de steiger bijna doormidden. Schip en steiger kunnen uiteindelijk beide weer verder.

De vriendelijk havenmeester komt even later met de schippers afrekenen. Een boot verderop is blijkbaar onbemand. De havenmeester vindt blijkbaar dat de boot wat te dicht op de steiger ligt, dus besluit hij de boot op te gaan en de achterlijnen wat strakker te zetten. Het resultaat van deze actie is dat hij daarna de boot bijna niet meer af kan komen. Gelukkig krijgt hij hulp van een toegesnelde schipper, die de geldtas en bonnetjesapparaat in veiligheid brengt en de havenmeester de helpende hand biedt om toch ongeschonden van de boot te kunnen komen. Nu maar hopen dat de rechtmatige bewoners van dit jacht wel in staat zullen zijn om weer aan boord te komen ;-)

foto: daar past ons reddingsvlot toch nooit in !?

Na de borrel hebben wij lekker aan boord gegeten en onszelf verwend met een lekkere kop soep van Unox en carpaccio. Een kopje koffie toe en daarna hebben wij dit verslag geschreven. Wij gaan zo de steiger nog even op om van de zonsondergang te genieten.

Morgen? Na lang dubben hebben wij het plan opgevat om morgen het verschrikkelijke eind varen naar Aroskobing (± 10NM). Dit is de laatste plaat van het eiland Aro dat wij gaan bezoeken. Zondag gaan wij waarschijnlijk weer een gorte slag noordwaards maken.

Zonsondergang in Soby